Mė nė fund tė lirė, mė nė fund tė lirė, o Zot i gjithėfuqishėm mė nė fund tė bashkuar

  

Abdylxhemil Ramadani 


Njėqind vjet mė vonė, shqiptari akoma nuk ėshtė i lirė. Njėqind vjet mė vonė, jeta e shqiptarit akoma vazhdon tė jetė e gjymtuar nga prangat e sllavomaqedonasve dhe zinxhirėt e diskriminimit. Njėqind vjet mė vonė, shqiptari akoma dergjet nė skajin e shoqėrisė ballkanike dhe ndodhet nė ekzil nė vendin e vet.
Nė kohėn kur arkitektėt e republikės sonė tė ILIRIDES shkruan fjalėt madhėshtore tė kushtetutės dhe tė deklaratės sė pavarėsisė, ata njėkohėsisht dhanė besėn tė cilėn e firmosėn edhe me gjakun e tyrese do tė luftonin deri sa tė fitohen tė drejtat e patjetėrsueshme pėr jetė, liri dhe e drejta pėr gėzim. Sot shihet qartė se ata tė cilėt gjatė luftės dhe pas saj tė cilėt morėn obligimin pėr pėrmbushjen e kėrkesave shqiptare, nuk i kan pėrmbushur obligimet e tyre kundrejt qytetarėve shqiptarė. Nė vend tė pėrmbushjes sė obligimeve tė tyre tė shenjta, politikantėt nė emėr tė popullit u kan dhėnė shqiptarėve njė ēek me shėnimin: "Pa mbulesė". Mirėpo ne nuk duam tė besojmė se banka e drejtėsisė ka bankrotuar. Ne nuk duam tė besojmė se nė kėtė vend nuk ka para tė mjaftueshme nė treozorin e ēeliktė tė rasteve.
Kėshtu, duke parė se nuk kemi rrugė tjetėr ne do tė vijmė ta kėmbejmė ēekun, i cili me kėrkesėn tonė do tė na japė pasuritė e lirisė dhe sigurisė. Tani nuk ėshtė koha, nė tė cilėn njeriu mund t`ia lejojė vetes luksin e njė "periode tė freskimit" apo tė marrjes sė hapave pėr qetėsim pėr njė pėrparim tė ngadalshėm dhe tė pjesshėm. Tani ėshtė koha pėr realizimin e premtimeve pėr shpėtimin Kombėtarė. Tani ėshtė koha e daljes nga lugina e errėt dhe pa ngushėllim bashkimi kombtarė dhe kalimi nė rrugėn e ndritur tė drejtėsisė tė kombit tonė. Tani ėshtė koha e ngritjes sė kombit tonė nga rėra e shtytjes sė padrejtėsisė nė shkėmbinjė tė fortė tė vėllazėrimit. Tani ėshtė koha e realizimit tė drejtėsisė pėr tė gjithė shqiptarėt. Do tė ishte fatale pėr kėtė komb nė rast se ai nuk e merr me seroizitet urgjencėn e gjendjes sė tashme. Kjo verė e nxehtė e pakėnaqėsive tė drejta tė shqiptarit nuk do tė pėrfundoj para fillimit tė vjeshtės sė gjallė tė lirisė dhe drejtėsisė.
Viti 2003 nuk paraqet fundin, por fillimin. Ai i cili shpreson se shqiptari do tė qetėsohet pas lirimit tė avullit tė emocioneve do tė zhgėnjehet thellė nė rast se Ahmeti dhe klika e tijė vazhdon tė bėj tė njėjta gabime si pėrpara.
Nė ILIRIDE nuk do tė ketė as qetėsi e as pushim deri sa shqiptari tė mos i ndahet e drejtat e plotė qytetare. Rrėmujat e trazirave do tė vazhdojnė t`i trazojnė themelet e kombit tonė deri nė agimin e ditės sė ndritshme tė bashkimit.
Edhe kėtė dua ti them popullit tim, i cili gjendet nė prag tė derės, e cila shpie nė palestrėn e drejtėsisė: nė pėrpjekjet tona pėr fitimin e vendit tonė tė drejtė ne nuk guxojmė ta bėjmė veten fajtor pėr asnjė vepėr tė padrejtė.
Mos lejoni tė pijmė nga kupa e hidhėsirės dhe e urrejtjes pėr ta shuajtur etjen pėr liri. Luftėn tonė ne duhet ta zhvillojnė gjithnjė nė nivelin e lartė tė dinjitetit dhe diciplinės. Gjithnjė duhet tė ngjitemi nė lartėsinė e lartmadhėrueshme, nė tė cilėn dhunės fizike do ti pėrgjigjemi me fuqinė e shpirtit.
Fryma e re e mrekullueshme krijuese qė e ka kapluar shoqėrinė Iliridase, nuk guxon tė na shtyej qė ti shprehim mosbesimin tė gjithė shqiptarėve. Sepse shumė nga vėllezėrit tanė, e kėtė e dėshmon pjesmarrja e tyre e sotme, janė tė mendimit se ardhmėria e tyre ėshtė e lidhur nė mėnyrė tė pandarshme me ardhmėrinė tonė. Ata e kanė kuptuar se liria e tyre nuk mund tė shkėputet nga liria jonė. Ne nuk mund tė luftojmė vetėm.
Dhe nėse luftojmė, ne duhet tė obligohemi se do tė luftojmė mė tej. Kthim mbrapa nuk ka. Ka tė tillė tė cilėt na pyesin: "Kur do tė ndjeheni mė nė fund tė kėnaqurė" Ne kurrė nuk mund tė ndjehemi tė kėnaqur, deri sa shqiptari tė vazhdoj tė jetė viktimė e tmerrit tė brutalitetit policor.
Ne nuk mund tė jemi tė kėnaqur, deri sa liria e qarkullimit tė shqiptarėve nė rend tė parė qėndron nė kalimin nga njė geto e vogėl nė njė qytet tė madh.
Ne nuk mund tė jemi tė kėnaqur, deri sa fėmijėve tanė u vidhet liria dhe dinjiteti pėrmes shėnimit: "Samo za Makedonci". Ne nuk mund tė jemi tė kėnaqur, deri sa shqiptari nė Iliridė tė mos ketė tė drejtė vote dhe ai tė cilin nė tė vėrtetė dėshiron ta zgjedhė. Jo, ne nuk do tė jemi tė kėnaqur, deri sa e drejta tė mos rrjedhė si uji, dhe drejtėsia si lumi.
E di, se disa nga ju kanė ardhur kėtu pėr shkak tė hallit dhe brengės. Disa nga ju kanė ardhur direkt nga qelitė e ngushta tė burgut. Disa nga ju kanė ardhur nga pjesėte vendit, nė tė cilat pėr shkak tė etjes suaj pėr liri jeni marrur dhe jeni tronditur nga rrėmuja e ndjekjes dhe brutalitetit policor. Ju jeni veteranėt e vuajtjes krijuese. Vazhdoni edhe mė tej dhe besoni nė faktin se vuajtja e pamerituar ka kualitet shėlbues.
Kthehuni ka populli, kthehuni ka Kombi, kthehuni , kthehuni nė periferitė dhe getot e qyteteve tė mėdha tė perėndimit me bindjen se gjendja e tanishme mund dhe do tė ndryshohet. Mos lejoni tė pajtohemi me luginėn e dėshpėrimit.
tė jetoj sipas rėndėsisė sė vėrtetė tė kredos sė tij: "Ne e kuptojmė kėtė tė vėrtetė si tė vetėkuptueshme: se tė gjithė njerėzit janė krijuar tė njejtė." 
ėndėrroj, se njė ditė zėri do tė ngrihet ēdo luginė, nė ēdo kodėr dhe mal. Vendet e ashpra do tė qetėsohen dhe vendet jo tė rrafshta do tė drejtohen. 
Kjo ėshtė shpresa ime. Me kėtė besim do tė kthehem prapė nė jug.
Me kėtė besim do tė jem i aftė ta nxjerrė nga bregu i dėshpėrimit njė gurė tė shpresės. Me kėtė besim do tė jemi tė aftė ti shndėrrojmė tingujt e mprehtė tė shėmtuar nė kombin tonė nė njė simfoni tė mrekullueshme tė vėllazėrimit.
Me kėtė besim ne do tė jemi tė aftė tė punojmė sė bashku, tė lutemi sė bashku, tė luftojmė sė bashku, tė burgosemi sė bashku, tė ngrihemi sė bashku pėr liri, tė bindur se njė ditė do tė bėhemi tė lirė. Kjo do tė jetė dita, nė tė cilėn tė gjithė fėmijėt e kombit do ta kenė mundėsinė ti japin njė kuptim tė ri kėtij vendi: "Vendi im, pėr ty kėndoj, ti vend i lirisė. Vend, nė tė cilin vdiqėn baballarėt e mi, krenari e pishtarėve, lereni tė buēasė liria nga tė gjitha malet." 
Le tė buēasė liria nga malet gjigante tė Sharrit, le tė buēasė liria nga lartėsirat e Korabit. Le tė buēas liria nga malet e mbuluara me borė. 
Nėse lejojmė tė buqasė liria - nė rast se e lejojmė tė buqasė liria nga secili qytet dhe secili fshat, do tė mund ta shpejtojmė ardhjen e ditės, nė tė cilėn tė gjithė shqiptarėt do t“ia shtrijnė dorėn njėri-tjetrit dhe do ta kėndojnė fjalėt: "Mė nė fund tė lirė! Zot i gjithėfuqishėm, mė nė fund tė BASHKUAR!"

---