Kategoritë: Intervista

Intervista Kurti: BE-ja të mos e shfrytëzojë Qeverinë e korruptuar të Kosovës për bisedime me Serbinë

Ne i bëjmë thirrje Brukselit që të mos e shfrytëzojë rastin dhe ta keqpërdorë Qeverinë e korruptuar dhe të papërgjegjshme të Kosovës e cila është e gatshme të hyjë në çfarëdo pazaresh për shtetin e Kosovës, ka thënë në një intervistë për Radion Evropa e Lirë, lideri i Vetëvendosjes, Albin Kurti. Ai i cilëson bisedimet ndërmjet Kosovës dhe Serbisë të inicuara nga BE-ja, si të padrejta pasi që prekin në sovranitetin dhe integritetin e shtetit të Kosovës.RADIO EVROPA E LIRË
Zoti Kurti, kemi dëgjuar disa herë qëndrimin tuaj në lidhje me bisedimet Prishtinë – Beograd dhe trajtimin e çështjes së veriut. Megjithatë, të mërkurën dëgjuam edhe një thirrje nga Brukseli që të fillojnë bisedimet pikërisht për këtë çështje. Si i komentoni dhe si i keni pritur këto thirrje nga ana e zyrtarëve të Bashkimit Evropian?

ALBIN KURTI
Në vitin 2005 bëheshin bisedimet për çështje teknike në kuadër të standardeve para statusit dhe ato ishin vetëm hyrja para bisedimeve politike që në vitin 2006 dhe 2007 u zhvilluan në Vjenë. Modeli i njëjtë po përsëritet edhe tash. Në vitin 2011 dhe 2012 kishim bisedime për çështje teknike në Bruksel dhe është e qartë që ato kanë paraqitur vetëm hyrjen për bisedimet politike për veriun.

Këto bisedime janë të padrejta, joparimore dhe të dëmshme, sepse janë bisedime për çështje të brendshme të Kosovës dhe pa kurrfarë kushtesh për Serbinë.

Bashkimi Evropian ka luajtur tepër gjatë, tepër shumë, në dallimin midis Nikolliqit dhe Tadiqit dhe besoj që e ka zvogëluar dallimin – nuk u demokratizua Nikolliqi, por u radikalizua Tadiqi dhe në fund të kësaj ecjeje natyrisht që fitoi radikali Nikolliq.

Për mua ka qenë shumë e çuditshme se si zëdhënësja Maja Kociajnçiq më 21 maj të këtij viti, kur u zgjodh Nikolliqi president në Serbi, tha që ne presim vazhdimin e dialogut. Për mendimin tim kjo është një deklaratë shumë e padrejtë për shkak se gatishmëria e Serbisë për të dialoguar po shfaqet si një lloj amnistie për krimet, të cilat i ka bërë Serbia në të kaluarën, por edhe për krimet që vazhdon t’i bëjë në Kosovë nëpërmjet strukturave ilegale shtetërore. Bisedimet e Kosovës me Serbinë nuk po e ndryshojnë Serbinë, por po e ndryshojnë Kosovën dhe atë për të keq.

RADIO EVROPA E LIRË
Ku qëndron rreziku i këtij dialogu sa i përket pjesës veriore pasi që kryesisht thirrjet ndërkombëtare fokusohen në atë pjesë të trazuar?

ALBIN KURTI
Kosovës, nëpërmjet këtyre bisedimeve me Serbinë, nuk i kërcënohet lufta e Bosnjës, por i kërcënohet paqja e Bosnjës, e cila është jo më pak famëkeqe. Synimi i Beogradit është sajimi i një entiteti territorial autonom në veri të Kosovës, nëpërmjet të cilit do të mund ta bënte Kosovën një shtet jofunksional dhe së shpejti edhe shtet të dështuar. Kjo nuk duhet të lejohet kurrsesi dhe mendoj që është koha e fundit që Brukseli të bëjë një tërheqje strategjike, të mendojë dhe të rimendojë për qasjen që e ka pasur në Ballkanin Perëndimor, e posaçërisht për Kosovën e Serbinë, ta ndryshojë paradigmën e stabilitetit afatshkurtër politik drejt demokracisë, zhvillimit dhe drejtësisë.

Ne kemi nevojë për forcimin e shtetit të Kosovës, për sovranitet të shtetit, për zhvillim ekonomik, e jo për bisedime me Serbinë, gjë që i konvenon vetëm Serbisë dhe bëhet në kurriz të Kosovës. Mendoj që Kosova dhe Serbia para se t’i normalizojnë marrëdhëniet, duhet të normalizohen si shtete. Kjo do të thotë që Kosova të bëhet një shtet i zhvilluar me integritet territorial, ndërkaq Serbia t’i nënshtrohet një procesi të denacifikimit, i ngjashëm çfarë kishim në Gjermaninë e vitit 1945.

RADIO EVROPA E LIRË
Mirëpo, jo vetëm zyrtarët e Brukselit, por edhe Qeveria e Kosovës dhe presidentja kanë shprehur gatishmërinë për këtë dialog. A do të thotë kjo që vetëm zëra nga opozita i kundërshtojnë këto bisedime?

ALBIN KURTI
Ne i bëjmë thirrje Brukselit që të mos e shfrytëzojë rastin dhe ta keqpërdorë Qeverinë e korruptuar dhe të papërgjegjshme të Kosovës, e cila duke qenë e korruptuar dhe e kriminalizuar, është e gatshme të hyjë në çfarëdo pazaresh për shtetin e Kosovës, nëse një gjë e tillë i premton edhe ca kohë më shumë në pushtet.

Brukseli do të duhej të mos udhëhiqej nga logjika gjeopolitike afatshkurtër, por nga nevoja e popujve, kombeve, shteteve që të anëtarësohen në Bashkimin Evropian mbi parimet e lirisë, barazisë dhe drejtësisë.

RADIO EVROPA E LIRË
Të kthehemi sërish te çështja e veriut… Flisni për një dialog të padrejtë, por cilat janë pasojat konkrete për Kosovën – sovranitetin dhe integritetin e saj?

ALBIN KURTI
Pas fusnotës që iu vendos emrit të Kosovës, me ç’rast u hoq fjala Republikë dhe u kontestua shtetësia, tash po fillon të kontestohet tërësia territoriale e Kosovës dhe vetë karakteri i shtetit të Kosovës si shtet demokratik dhe sovran.

Për Kosovën po bëhet palë Serbia pas dimensionit simbolik, formal, e nominal siç është emri, edhe në dimensionin shumë substancial e përmbajtjesor, siç është çështja e territorit dhe karakterit të shtetit.
Për Kosovën tashmë nuk ekziston vetëm Kosova, por ekziston edhe Kosova edhe Serbia dhe dialogu i këtillë po e kthen Serbinë ën Kosovë në aspektin politik dhe ndërkombëtar.

Edhe ashtu Serbia na luftonte gjithandej në arenën ndërkombëtare, por ajo tash po bëhet një zë që duhet të pyetet për ecjen e mëtutjeshme të shtetit të Kosovës. Ky është dëmi i parë dhe më i madh.

Dëmi i dytë është që Kosova nuk po shihet më si një shtet, i cili do të mund të forcohet, por si shtet që duhet të mos dështojë. Kjo po synohet në rrugën e gabuar në bisedime me Serbinë, që mendoj se është pikërisht rruga ku shteti i Kosovës do të bëhej shtet i dështuar.

Qytetarët e Kosovës nuk e duan një gjë të tillë. Ata, në fushatën zgjedhore të vitit 2010, nuk kanë dëgjuar fjalë nga partia në pushtet që është sot se do të bisedohet me Serbinë, se do të flitet për emrin e Kosovës, për çështjet e saj të brendshme, për territorin, për veriun e Kosovës, përkundrazi ata kanë dëgjuar vetëm fjalë se si Kosova do të bëhet shtet i zhvilluar, i qëndrueshëm, sepse është e vetëmjaftueshme, dhe këtë do ta bëjë me partnerët ndërkombëtarë, e jo me Serbinë. Pra, një qasje e tillë, një rrugë e tillë nuk ka kurrfarë miratimi te qytetarët e Kosovës dhe është plotësisht jolegjitime.

RADIO EVROPA E LIRË
Jeni dhe kryetar i Komisionit Parlamentar për Marrëdhënie me Jashtë. Si e keni pritur gatishmërinë e presidentes Atifete Jahjaga për t’u takuar mepresidentin e sapozgjedhur Nikolliq?

ALBIN KURTI
Është qëndrim shumë i gabuar i presidentes Jahjaga që të jetë e gatshme të takohet me kryetarin e porsazgjedhur të Serbisë, Tomisllav Nikolliq, i cili ka qenë bashkë në qeveri me Millosheviqin dhe që preferon ta ketë për partner zëdhënësin e Millosheviqit. Në fakt, ne po kthehemi te konjuktura e viteve ’90 që sundonte në Serbi dhe e cila para se të bënte luftë që rezultoi me gjenocid në Kosovë, e instaloi aparteidin për më se një dekadë.

Për mua ka qenë shumë e çuditshme një deklaratë e tillë e presidentes Jahjaga, aq më tepër kur e di që ajo vjen nga një komunë e Kosovës, si Gjakova, e cila ka pësuar aq shumë nga lufta e fundit – si për nga numri i personave të pagjetur, po ashtu edhe për nga vrasjet masive e dhunimet mizore që i ka përjetuar ajo popullsi atje. Besoj që presidentja Jahjaga me një qëndrim të këtillë nuk i ndihmon as Kosovës dhe as vetes.

RADIO EVROPA E LIRË
Është aktuale çështja e reformave të brendshme zgjedhore ditëve të fundit dhe vendimi i Gjykatës Kushtetuese për mandatin e plotë të presidentes. Cili është qëndrimi i Lëvizjes Vetëvendosje në këtë aspekt? A mund të përfundojë ky proces i filluar i reformave apo do të nevojitet një marrëveshje e re?

ALBIN KURTI
Marrëveshja e vitit të kaluar ndërmjet Thaçit, Pacollit dhe Mustafës ishte marrëveshje mbikushtetuese dhe jashtë-institucionale. Por, në të njëjtën kohë ishte edhe shprehje e shkurtpamësisë së LDK-së, e cila duket që u përqendrua tepër në tekstin e marrëveshjes, por jo edhe në letrën ku ishte shkruar ajo marrëveshje. Kjo ishte letër për një përdorim. Prandaj sot ndodhemi në një situatë ku praktikisht shihet qartë ashtu siç e ka parashikuar Vetëvendosja – reforma zgjedhore, marrëveshja për presidenten për 2 vjet e gjysmë, reforma sa i përket kompetencave të presidentit kanë qenë vetëm një maskë për vjedhjen masive të votave në dhjetor dhe janar të viteve 2010 dhe 2011.

Ajo marrëveshje ka pasur për synim që t’ia përçojë legjitimitetin absolutisht të munguar të Qeverisë Thaçi dhe e kemi ditur se nuk është synimi për kurrfarë reformash për të mirë të Kosovës, por veçse që kjo qeveri të forcohet, pavarësisht vjedhjes përmes së cilës kishte ardhur në pushtet.

Para se të diskutohen kompetencat e presidentit, duhet të diskutohet karakteri i republikës sonë dhe para se të diskutohet për reformën zgjedhore, duhet të kemi me qindra e mbase edhe mijëra njerëz prapa grilave, që e organizuan dhe ekzekutuan atë vjedhje të votave që ishte e pashembullt në Kosovën e pasluftës dhe mbase edhe më gjerë.

Organizata për monitorimin e zgjedhjeve ENEMO atëbotë pati thënë se deformimi i rezultatit të vullnetit të votuesve shkon deri në 38 për qind, pra nuk është 3,8 për qind, gjë që e mbyt edhe konceptin e statistikës se lëre më demokracinë, votën dhe zgjedhjen e lirë.

Në anën tjetër, duhet të adresohet organizimi i vjedhjes së votave në zgjedhjet e vitit 2010, edhe nga aspekti i faktit që kjo vjedhje ishte e centralizuar – nuk ishin vetëm hallkat e fundit në zinxhirë ato që ushtronin vjedhjen, por kjo ishte vjedhje me paramendim, e planifikuar dhe e centralizuar dhe shkonte deri të maja e partisë në pushtet.

RADIO EVROPA E LIRË
Shihet se keni pakënaqësi të shumta me qeverisjen, politikat aktuale. Por a keni gjetur ju si opozitë mbështetës, partnerë, nga pjesa tjetër e partive opozitare, që t’i adresoni këto shqetësime – qoftë përmes Kuvendit apo organeve tjera?

ALBIN KURTI
Subjektet që janë opozitë në Kuvendin e Kosovës, nuk mund të jenë bashkë përveç faktit që nuk janë në pozitë. Ne kemi aktivitete të ndryshme, mënyra të ndryshme, qëllime të ndryshme, sidomos koncepte e programe të ndryshme, por natyrisht që jo rrallë edhe kemi bashkëpunuar në Kuvendin e Kosovës për çështje që qartazi kanë shkuar kundër logjikës dhe mendjes së shëndoshë, e që kanë qenë orvatje të kësaj qeverie të përfitojë shpejt e shpejt në dëm të Kosovës.

Pra, për çështje të caktuara kemi bashkëpunuar, por kjo nuk i eliminon dallimet koceptuale ndërmjet nesh.

Në anën tjetër, ne jemi subjekt që asnjëherë s’kemi qenë në qeverisje dhe në Vetëvendosje kemi aktivistë e deputetë, të cilët i karakterizon ndershmëria, patriotizmi, e në të njëjtën kohë puna. Kemi bashkëpunuar me individë të veçantë gjithashtu në Kuvend, dhe kemi vlerësim shumë të lartë për ta. Por, është interesant si deputetët, të cilët janë në Kuvendin e Kosovës me mendje të pavarur nga subjektet tjera opozitare, janë më të mirët, më të drejtit.

Koço Danaj: Shqipëria natyrale do të bëhet

Interviste botuar ne gazeten The Albanian, Londer, 1 shkurt 2012 – EkskluzivePërfaqësuesi i mendimeve për një emancipim mbarë shqiptar, hartuesi i tezës mbi nevojën e Shqipërisë Natyrale¸ analisti, politikani dhe ideologu i Platformës për Shqipëri Natyrale Dr, Koço Danaj, ekskluzivisht dha për The Albanian një intervistë në të cilën shtjellon gjerësisht, gjithçka përfaqëson kjo Tezë dhe udhërrëfyesit deri në zgjidhje të aspiratës mbarë shqiptare. Zoti Danaj çfarë do të thotë për ju Shqipëri Natyrale, ku është ndryshimi mes Shqipërisë Etnike, Shqipëri e Madhe ?
Sipas Platformës, Shqipëria Natyrale, nuk është gjë tjetër veçse Shqipëria e shpallur më 28 Nëntor 1912, në Kuvendin e Vlorës. Pra kërkesa për Shqipëri Natyrale, është në thelb kërkesa për zbatimin e një Akti Juridik i cili u injorua nga mbledhja e ambasadorëve në Londër në vitet 1912-1913.
Ky injorim u bë në mënyrë më shumë se kolonialiste, u bë në mënyrë barbare. Jo vetëm që kjo mbledhje që u mblodh në 16 dhjetor 1912, pra 18 ditë më pas shpalljes së pavarësisë, nuk e mori parasysh këtë akt juridik, por i trajtoi trojet shqiptare si plaçkë tregu. Vetë kryetari i mbledhjes ish- ministri i Jashtëm britanik Edwards Grey e pranon një gjë të tillë në librin e tij “Memoires”, Kujtime, të botuar në vitin 1927, një kopje të së cilës e zotëron edhe “Lista për Shqipëri Natyrale”. Ja se çfarë thotë Grey në Kujtimet e tij:…. lufta në Ballkan nuk e rrezikoi paqen evropiane nga rihapja e çështjes së Kostandinopojës apo të ngushticave (Detroits), sepse as Austria dhe as Rusia, dy fuqitë më ngushtësisht të interesuara, nuk kishin ndër mend të ishin aktive për të influencuar kushtet që Greqia, Bullgaria dhe Serbia mund t’i vendosnin Turqisë duke prekur Maqedoninë. Çështja e rrezikut dhe e përplasjes ishte Shqipëria, ku dominimi turk u thye pas luftës.
Aleatët ballkanikë ishin të verbuar nga fitorja; Serbia donte, të kishte dalje në Adriatik, dhe kishte shumë mundësi që ajo dhe Mali i Zi të dëshironin të merrnin disa rajone të Shqipërisë duke i konsideruar pjesë të plaçkës së luftës. (Grey, Memoires, botime Payot, 1927 faqe 246). Plaçkë lufte-ja si i ka konsideruar Grey trojet shqiptare. Është më shumë se cinizëm, është gjenocid shumë herë më I madh se gjenocidi turk kundër Armenisë. Ndërsa nocioni Shqipëri e Madhe lindi pas marrëveshjes Ciano Ribentrop në qershor 1941 pasi Gjermania kishte pushtuar Jugosllavinë. Aso kohe, kufiri u vendos tek Ura e Ibrit, nga Kosova u shkëput, Kaçaniku, Presheva, Bujanoci, Vitia, Kumanova etj që ju bashkuan Bullgarisë së Madhe të Car Borisit. Pjesa tjetër u nda në 4 prefektura dhe u bashkua me Shqipërinë. Pra prapë copëtim.
E keni trajtuar herë pas here në 35 të shkruara dhe televizive iniciativën tuaj të Shqipërisë Natyrale. Përveç mbështetjes nga opinioni i i gjerë shqiptar, a keni përkrahje edhe nga rrafshi intelektual, akademik apo dhe ai politik?
I pari është opinioni i gjerë shqiptar, ai është masiv në favor të Shqipërisë Natyrale, 82 përqind në Kosovë, 64 përqind në Shqipëri dhe 89 përqind në Maqedoni. Në mesin e kësaj përqindje janë me qindra intelektualë patriotë. Ndërsa sa për politikanët, një pjesë prej tyre janë kundër sepse e kanë më të lehtë të konkurojnë në Vilajetet e tyre se sa në mbarë hapësirën shqiptare, një pjesë e pranojnë domosdoshmërinë e bashkimit, por kanë akoma frikë të flasin hapur. Nga kontaktet e mija me deputetë në Tiranë, Prishtinë, Shkup etj mund t’ju them se deri më tani 62 prej tyre e pranojnë domosdoshmërinë e bashkimit të kombit shqiptar.
Duke e përmbledhur pyetjen tuaj do të thosha se në mënyrë figurative ka dy hapësira në mbarë kombin shqiptar. E para është hapësira që i fton shqiptarët të bashkohen në Bruksel. Dhe e dyta është hapësira që i fton shqiptarët të shkojnë të bashkuar në Bruksel. Hapësira e dytë është shumë më e madhe. Ku kemi mbërritur? Platforma e Shqipërisë Natyrale është përqafuar tashmë nga qindra mijëra shqiptarë në mbarë trojet shqiptare dhe në diasporë. Sot në mbarë hapësirën shqiptare dhe në Diasporë janë 125 mijë anëtarë, mbështetës dhe simpatizantë të Listës Për Shqipëri Natyrale. Bile është pranuar si nocion politik edhe nga fqinjët tanë, serb, grek, maqedonas apo malazez. Po ju jap vetëm një shifër,qysh nga shpallja zyrtare e Listës së Shqipërisë natyrale në datën 30 tetor 2010 e deri më sot, në 35n e shkruar dhe atë elektronike të fqinjëve tanë janë botuar mbi 800 analiza, deklarata, shkrime,njoftime. E përbashkëta e tyre është se të gjithë përdorin nocionin Shqipëri Natyrale. Mjafton të kërkoni në google.com emrin Prirodna Albanija dhe do ta verifikoni vetë çfarë thashë më lart. Tashmë ka kohë që ka filluar faza e organizimit të saj në mbarë trojet shqiptare dhe në diasporë. Ka disa ditë që kemi filluar botimin e gazetës elektronike www.shqiperianatyrale.com, ndërsa në muajin Mars 2012 do të filloj botimi i gazetës së përditshme Shqipëria Natyrale. Po në muajin Janar, ministrat e jashtëm të Italisë, Britanisë së Madhe, Francës, Gjermanisë, Rusisë, Austrisë dhe SHBA-së do të kenë në dorë kërkesën e Listës Për Shqipëri Natyrale për anulimin e Konferencës së Londrës me fakte dhe argumente të panjohura deri më sot. Më duhet të sqaroj se Lista për Shqipëri Natyrale është misionare, ajo nuk synon pushtetin politik, por shtetin-komb, prandaj ne kemi anëtarë të Listës politikanë, deputetë të cilët sot bëjnë pjesë në parti të ndryshme politike, intelektualë të cilët simpatizojnë këtë apo atë parti politike. Prandaj quhemi Listë. Ne nuk na intereson kush është i pari. Për ne e para është domosdoshmëria e sendërtimit të Shqipërisë Natyrale. Ne jemi të gjithë të nevojshëm, por nuk jemi të domosdoshëm, e domosdoshme është vetëm Shqipëria Natyrale, pa të cilën nuk do të ketë as progres, as mirëqenie për shqiptarët, por as paqe dhe stabilitet për fqinjët dhe Brukselin. Kyçi i paqes dhe stabilitetit rajonal është vetëm Shqipëria Natyrale.
Ndërkohë po punoni në platformën e Listës për Shqipëri Natyrale, a mendoni se referendumi do të detyroj politikën e Madhe, kam parasysh atë Amerikane dhe Evropiane, që të përkrahet “Shqipëria Natyrale” ose më saktë legjitimi i një referendumi të mundshëm, për një synim të tillë?
Jam i sigurte që po, pasi Platforma e Shqipërisë Natyrale është ofertë për paqe dhe stabilitet në rajon. Paqen e duan të gjithë, luftën e duan trafikantët e armëve. Dhe sa kohë që është kështu, çdo gjë do të jetë e ligjshme, edhe referendumi. Po ju marr një shembull, ku bashkësia ndërkombëtare po bindet për herë e më tepër se ka nevojë për zgjidhje reale. Dhe kjo ka të bëjë me Maqedoninë. Çfarë ndodh: Bashkëjetesa e shqiptarëve në Maqedoni ka qenë paqësore vetëm atëherë kur shqiptarët kanë pranuar të jenë qytetarë të dorës së dytë. Ndërsa kur shqiptarët kanë kërkuar të jenë të barabartë, bashkëjetesa ka qenë e trazuar deri edhe me kryengritje siç ndodhi në vitin 2001. Maqedonia do të ketë të ardhme vetëm kur shqiptarët të bashkohen me Shqipërinë Natyrale. Deri atëherë, Maqedonia do jetë një shtet, pa të ardhme, pa perspektiv. Edhe sot që po flasim, shqiptarët në Maqedoni vazhdojnë të jenë qytetarë të dorës së dytë. Po ju sjell disa shembuj: Sot shqiptarët në Maqedoni nuk kanë ligj të përdorin Flamurin Kombëtar, ai u anulua në vitin 2007. Sot shqiptarët në Maqedoni, nuk kanë të drejtën e një feste shtetërore. Maqedonia si shtet ka 6 festa shtetërore, por asnjë nuk përkon me histori shqiptare, në të kundërtën, ata janë të barazuar lidhur me festat me serbët me turqit etj që jetojnë në Maqedoni. Marrëveshja e Ohrit, ishte një marrëveshje që shpëtoi Maqedoninë nga shpërbërja. Por shikoni se çfarë ndodh, caktohet një zëvendës kryeministër për zbatimin e saj dhe ai gjithmonë është shqiptar. Nënteksti është i qartë: Po ju japim një lëmoshë, po i ndërrojmë kursin Marrëveshjes, po e trajtojmë atë thjesht si një lëshim ndaj shqiptarëve. Ndërsa lidhur me të ardhmen e Maqedonisë, le të analizojmë vetëm të ashtuquajturin problem të emrit të saj. Ka mbi një dekadë që emri i saj nuk pranohet nga Greqia. Por Greqia është anëtare e BE-së. Atëherë edhe BE është dakord me Greqinë lidhur me mosmarrëveshjet mbi emrin. Cili është konkluzioni që del? Problemi i emrit është thjesht një pretekst, është një mbulese. Thelbi i problemit është se bashkësia ndërkombëtare akoma nuk di se çfarë të bëjë me këtë shtet. Intervistoi
Bashkim Metalia

Shkarkimi i gjeneralëve, Çela: S’më lanë as të dorëzoj flamurin

Luis TanushiPas shkarkimit nga detyra në dhjetor të vitit me urdhër të ministrit të Mbrojtjes, Arben Imami, Kundëradmiral Kudret Çela, ish Komandant i Forcave Detare, denoncon emërimet dhe procesin e gradimeve të reja në ushtri. Nëpërmjet një interviste për gazetën, ushtaraku i lartë denoncon praktikën e ndjekur deri më tani për gradimet brenda Forcave të Armatosura, ku deklaron se ministri ka emëruar të preferuarit e tij, pavarësisht renditjes së kandidatëve. Në jo pak raste, sipas Kundëradmiral Çelës, në radhët e ushtrisë janë vendosur në pozicione të rëndësishme, individë që mbajnë grada më të ulëta. Duke komentuar shkarkimin e tij nga detyra dhe padinë në Gjykatën e Tiranës, ish Komandant i Forcave Detare shprehet se nuk ka marrë asnjë përgjigje zyrtare rreth shkaqeve që çuan në një vendimmarrje të tillë nga Ministria e Mbrojtjes. Kudret Çela hedh dyshimet se nxitimi për ta shkarkuar nga detyra mund të lidhet me mllefe të drejtuesve të lartë. Sipas tij, pavarësisht nxitimit për shkarkimin, ende në Forcat e Armatosura nuk janë emëruar zëvendësuesit e rinj.

Në dhjetor ju bashkë me tre kolegë tuaj jeni shkarkuar nga detyrat që mbani. A keni një arsye zyrtare të largimit tuaj?

Jo. Nga ministria e mbrojtjes nuk kam marrë asnjë arsye zyrtare, por kam kërkuar nga presidenti dhe më ka dërguar një përgjigje që në bazë të propozimit të Ministrisë së Mbrojtjes. Pra, dekreti i Presidentit dhe nga presidenca kam marrë një informacion pasi kam bërë një kërkesë me shkrim. Urdhri i ministrit më ka ardhur më datë 5 kur duhet të kisha lënë detyrën. Pra, po atë ditë që doli urdhri, po atë ditë do dorëzoja detyrën. E kuptoni se sa flagrante është ?! I lihet kohë tjetrit që të bëjë edhe një procesverbal mbi dorëzimin e detyrës, jo më për ceremonitë e tjera. Kjo ka qenë ndonjë tendencë, për të mos thënë ndonjë mllef . Që këtu duken veprimet tendencioze, se nuk janë veprime ligjore.

Përse vendosët që të padisni Presidentin dhe Ministrinë e Mbrojtjes?

Sepse dua të prek edhe urdhrin e Ministrit të Mbrojtjes që ka dhënë urdhrin për shkëputjen e marrëdhënieve financiare. Dhe dekreti i presidentit që më nxjerr në rezervë në kundërshtim me ligjet për Forcat e Armatosura, sidomos për ligjin “Për gradat dhe karrierën në Forcat e Armatosura të Shqipërisë.

Besoni se do të arrini të fitoni çështjen në Gjykatë dhe do të riktheheni në detyrën që keni mbajtur?

Unë do të them që ne me ligjet që ka shteti shqiptar dhe ma do mendja se edhe drejtësia do të jetë e ndjeshme ndaj këtyre padrejtësive që bëhen me jetën familjare të një ushtaraku madhor, sepse është në kundërshtim të plotë me ligjin që unë ju citova problemi shkarkimit tonë. E dyta , nëse ne kemi plotësuar sipas ligjit kriteret dhe na ka ardhur radha për tu liruar apo për të dalë në rezervë, Ministria e Mbrojtjes do të organizonte një ceremoni dhe të na thoshte faleminderit për punën dhe kontributin që keni dhënë. Unë sipas ligjit dhe rregullores duhet të bëj ceremoni të dorëzimit të detyrës. Sot nuk kanë caktuar as kush do të emërohet në vendin tim. Unë duhet të dorëzoj flamurin, të rreshtoj trupat dhe tu them atyre faleminderit që keni punuar. Do t’i jap flamurin atij që do të vij. Pra, janë ca gjëra të tjera dhe kjo duket se është shumë e shpejtë, shumë e padrejtë.

Ju trajtim financiar merrni?

Tani trajtimi im do të jetë si gjithë të tjerët me gjysmën e pagës.

Ju folët për ligjit për “Gradat”. Në komisionin e Sigurisë është ngritur shqetësimi lidhur me mënyrën e emërimeve dhe të gradimit në ushtri. Ju si e gjykoni, a ka problem në ushtri me emërimet?

Ka probleme në Forcat e Armatosura për gradimet, lidhur me gradat madhore. Sepse për gradat madhore ngrihet një komision i veçantë ku kryetar është shefi i Shtabit të Përgjithshëm, bashkë katër gjeneralë të tjerë, gjithsej pesë vota. Sipas udhëzimit duhet të bëhet klasifikimi me pikë i këtyre njerëzve që kandidojnë dhe renditen nga i pari tek i fundit sipas pikëve. Pastaj për tu bërë gjeneral apo marrë gradë madhore, i pari bëhet i pari, i dyti dhe deri sa nevoja ka. Kjo praktikë nuk është ndjekur. Mund të jetë bërë listimi, por është marrë sipas preferencave nga ministri.

Ju keni gradë madhore bashkë me kolegët tuaj që u liruat nga detyra. Shkarkime të tilla janë bërë edhe më parë. Sa përgjegjës ndiheni sepse në opinion publik është krijuar perceptimi sikur ju nuk flisni për problematikat që ka ushtria deri në moment që liroheni nga detyra?

Problemi qëndron që ne e kemi ngritur zërin tonë për padrejtësitë. Mund të ketë edhe probleme të tjera në Forcat e Armatosura përveç këtyre të gradave, edhe nuk kemi heshtur. Por, sigurisht çdo gjë vendoset nga politika në Ministrinë e Mbrojtjes. Ndonjëherë edhe nuk pyeten titullarët. Edhe në emërime. Mund të ketë gjeneralë që punojnë në vend të kolonelit dhe është koloneli që punon në vend të gjeneralit. Ka edhe të tilla gjëra në ushtrinë shqiptare. Se ka qejf, se çon. Vladimir Qirjazi që ishte gjeneral, mund të punonte komandant i Brigadës Logjistike por, atje vunë një kolonel në vend të gjeneralit. Ka edhe padrejtësi të këtij lloji.

Padia e dy gjeneralëve ndaj MM dhe Presidentit

Dy gjeneralë të ushtrisë shqiptare kanë paditur Ministrinë e Mbrojtjes dhe Presidentin për shkarkimin e tyre. Në kërkesë paditë e tyre, ish-komandantin e Forcave Detare, kundëradmiralin Kudret Çela dhe ish-këshilltarin ushtarak të ministrit të Mbrojtjes, gjeneralmajor Arian Zaimi, pretendojnë se shkarkimi ka qenë I padrejtë dhe kërkojnë rikthimin në detyrë. Dy gjeneralët shprehen se gjykata duhet të shfuqizojë dekretin dhe urdhrin për shkarkimin e tyre, si dhe mosndërprerjen e pagës së tyre deri në momentin e riemërimit në një detyrë tjetër të lartë ushtarake. “Shfuqizim i dekretit 7188, datë 16.12.2011, i Presidentit të Republikës. Shfuqizim i urdhrit nr. 2091, datë 29.12.2011, i ministrit të Mbrojtjes. Detyrimi i palës së paditur, Ministria e Mbrojtjes, për t’i paguar pagën e plotë paditësit deri në emërimin një detyrë të përshtatshme për gradën ushtarake”, thuhet në objektin e padisë së dy ushtarakëve të lartë të cilët kanë dalë në rezervë.

Dhënia e Gradave, Imami: Ka probleme

Problematika e dhënies së gradave në ushtrinë shqiptare është pranuar edhe nga Ministri I Mbrojtjes Arben Imami. Në seancën dëgjimore në Komisionin e Sigurisë Kombëtare, ministri u shpreh se në jo pak raste komisionet e vlerësimit të karrierës së ushtarakëve kanë gabuar duke bërë të nevojshme ndërhyrjen e ministrit dhe të Shefit të Shtabit për vlerësimin real të kandidatëve. “Të flasim hapur, është e vërtetë që kur është bërë komisioni i gradave të gjeneralëve vendosi grada në mënyrë të paarsyeshme. Dhe kur një komision vendos në mënyrë të paarsyeshme, çdo kryeministër, çdo ministër, çdo titullar shteti, edhe presidenti është i detyruar të bëjë balancat e nevojshme. Unë në të gjithë këto dy vjetët kur kam pasur ndonjë rast flagrant, ose kur kam pasur ndonjë informacion kam ndërhyrë në çështjet e drejtpërdrejta të emërimeve apo gradave apo të kurseve. Fakti është që komisionet, po ju them edhe këtë gjë, një bisedë që kamë bërë me shefin e shtabit dje, komision aktual ka dhënë nota që janë në diferencë më tepër 2 për lidership për disa oficerë. Kam thënë të kthehet prapa, e nëse ata nuk do ta bëjnë, do të krijojmë një komision të ri”, është shprehur ministri në Komisionin e Sigurisë Kombëtare.

Intervistë ekskluzive me veprimtaren e Çështjës Kombëtare Shqiptare (rumune me origjinë shqiptare), znj. Mona Agriogoraiei

Intervistoi: Kristina RrasiZonjusha Mona, më lejoni që në emër të redaksisë së web-faqës zyrtare të FDBK-së: www.fdbk-online.org fillimisht t’iu faleminderoj që pranuat të na jepni këtë intervistë ekskluzive dhe pastaj edhe t iu kërkoj që të na flisni pak për origjinen tuaj shqiptare dhe edhe për gjithë aktivitetin tuaj atdhetar. Kur, si dhe kush iu aktivizoi në Çështjen Kombëtare Shqiptare?

Mona Agriogoraiei: Jam aktivizuar nė Çėshtjen kombėtare shqiptare qė prej vitit 2003, nė fillim tė vitit, pasi kisha shkruar njė letėr urimi pėr Vitin e Ri 2003 strukturave tė ish Frontit pėr Bashkim Kombėtar Shqiptar. E kisha bėrė kėtė gjė sepse gjatė vitit 2002, apo mė mirė me thenė edhe mė parė, kisha lexuar, menduar dhe formėsuar vetėn me kėto qendrime qė i kam pėr ribashkim tė trojeve shqiptare dhe vendosa tė nis tė kem njė kontribute konkrete. Atėherė mė ishte pėrgjigjur ish Sekretari Politik i FBKSH-sė, Idajet Beqiri. Mė pas vendosa tė shkruaj mendimet e mia dhe shkrova rreth situatės nė trojet shqiptare tė IRJM-sė dhe kundėr tė ashtuquajturės “Marrėveshje tė Ohrit”, si edhe kundėr pavarėsisė sė Kosovės, duke bėrė krahasimin me situatėn nė Republikėn e Moldavisė. Dhe, kėshtu fillova tė shkruaj.

Kur, për herë të parë e keni vizituar Tiranën dhe edhe trojet etnike të Shqipërisë, si dhe cilin nga veprimtarët e Çështjës Kombëtare Shqiptare e keni takur dhe e keni njohur për herë të parë në Tiranë?

Mona Agriogoraiei: Pėr herė tė parė kam vizituar Tiranėn dhe trojet etnike tė Shqipėrisė nė vitin 2004 dhe atėhėrė e kam takuar pėr herė tė parė zotin Gafurr Adili, Kryetar i ish FBKSH (Frontit për Bashkim Kombëtar Shqiptar) dhe Komandant Suprem i AKSH (Armata Kombëtare Shqiptare), aktualisht Kryetar i Frontit Demokratik të Bashkimit Kombëtar (FDBK), dhe edhe zotin Fehmi Luca, Kryetar i SHAIBK (Shoqatës Atdhetare për Identitet dhe Bashkim Kombëtar), si dhe shumë veprimtarë të tjerë të kauzës shqiptare.
Mbaj mend se Zoti Adili atëherë më ka pas vendosur të qëndroja te banesa e një familje shqiptare nga Kosova ne Tirane, te familja e mrekullueshme Rexhep dhe Miradije Maliqi, të cilët më trajtuan po si vajzë (qikën) e tyre, për cka edhe iu jam shumë mirënjohëse. Zonja Miradije Maliqi, nje intelektuale (shkrimtare) shqiptare atëherë ishte edhe Nën/Kryetare e SHAIBK-së. Madje mbajë mend se, kur kam ardhur në Tiranë, kam kaluar përmes Toplicės. Dhe, kur kam arrijtur nė Nish, aty ku është kufiri i Shqipërisë Etnike, te “Molla e Kuqe”, i kam thenė vetes: TASH JAM NĖ SHQIPĖRINĖ ETNIKE!

Herë të tjera a keni ardhur në Tiranë dhe sa herë i keni vizituar trojet etnike të Shqipërsië, si dh a keni qenë pjesëmarrëse e Mbledhjës së Parë Parakuvendore të Këshillit Organizativ të Kuvendit Mbarë-Kombëtar, të mbajtur më 10 qershor 2007 te Hotel Romana në Plazh-Durrës?

Mona Agriogoraiei: Kam ardhur pėrafėrsisht cdo verė nė Tiranė. Kam qenė pjesėmarrėse e Mbledhjes Parakuvendore tė Kėshillit Organizativ tė Kuvendit Mbarėshqiptar, të cilën e drejtonte Zoti Gafurr Adili, ku edhe kam përshëndetur dhe jam ndjerë shumë e lumtur, aq e lumtur sa edhe kam qarë unë dhe bashkë me mua edhe të gjithë (mbi 200) pjesëmarrësit e kësaj mbledhje historike.

Çka na sygjeroni ju zonjusha Mona, a duhet mbajtur Kuvendi Mbarë-Kombëtar Shqiptar Dhe, nëse po, atëherë na thoni se , kur dhe ku duhet mbajtur?

Mona Agriogoraiei: Po, Kuvendi Mbarėkombėtar ėshtė domosdoshmėri e kohės. Duhet medoemos qė tė gjitha organizatat kombėtare shqiptare tė bashkohen nė njė Kuvend Mbarėshqiptar dhe mendoj se kjo duhet bėrė deri mė 28 nėntor 2012, kur do tė shėnohet pėrvjetori i 100 vjetėve të shpalljes sė Pavarėsisė Kombëtare tė Shqipėrisė Etnike, dhe jo të kësaj Shqipėrie të copėtuar dhe të pėrgjysmuar qė ėshtė sot.

Përmes mas35s elektronike dhe të shkruar shqiptare kuptuam se në kufirin e Qafë-Thanës iu kishin ndaluar policia sllavo-maqedonase. Mundeni të na thoni se çka ndodhi aty? Pra, na e përshkruani në menyrë të detajuar gjithë rrjedhën e këshaj ndalese?

Mona Agriogoraiei: Shteti antishqiptar sllavo-maqedonas, duke parė se jam veprimtare e cėshtjes shqiptare, mė ka trajtuar jashtė cdo normė tė tė drejtave tė njeriut, duke menduar se mund tė mė frikėsojė apo nėnshtrojė.

Ashtu sic kanė lajmėruar tė gjitha 35t nė trojet shqiptare tė Shqipėrisė dhe IRJM-sė nėpėrmjet denoncimit qė i ka bėrė Aleanca Kuqezi kėtij rasti qė dėshmon tėrbimi antishqiptar i autoriteteve sllavo-maqedonase, nė natėn 7-8 dhjetor 2011 kam qenė marrė nė pyetje nė doganėn e Qafė-Thanės nga inspektorė civilė tė sigurimit sllavo-maqedonas, ndėr tė cilat njėri ishte shqipfolės.

Edhe nė hyrje tė IRJM-sė nga Bullgaria (nė Kriva Palanka) mė kanė marrė shkurtimisht nė pyetje, ndėrkohė qė autobuzi ka pritur rreth njė orė. Ata mė kanė vecuar pasaportin dhe e kanė mbajtur nė zyrėn e tyre.

Nė Kriva Palanka kam qenė e pyetur: ku po shkoj, te kush do tė qendroj nė IRJM, kur do tė udhėtoj pėr nė Shqipėri, perse shkoj nė Shqipėri dhe sa shumė do tė qendroj.

Kurse nė Qafėthanė mė kanė zbritur nė mėnyrė selektive nga autobuzi (qė ka vazhduar rrugėn deri nė Tiranė), dhe mė kanė kėrkuar tė shkoj nė godinėn e policisė doganore. Kam pritur rreth njė orė derisa kanė ardhur tre inspektorė tė sigurimit sllavo-maqedonas tė veshur civil.

Ata nuk u rekomanduan si tė tillė, por karakteri i pyetjeve dhe i debatit mė ka bėrė tė konsideroj se janė nga strukturat inteligjente antishqiptare pro-serbe qė veprojnė drejtpėrdrejt kundėr cėshtjes kombėtare shqiptare.

Para se tė vijnė ata, policia doganore sllavo-maqedonase mė ka kėrkuar tė nxjerr gjithcka qė kam nėpėr xhepa dhe mė ka vendosur nė njė karrig, duke mė thenė tė pres pėr t’u marrė nė pyetje. Ata nuk mė kanė thenė pėrse kam qenė e ndaluar, nuk mė kanė lexuar tė drejtat dhe nuk kanė lajmėruar ambasadėn rumune nė Shkup. Kur kanė ardhur inspektorėt, mė kanė kėrkuar tė shkoj me ta nė njė dhomė tė vecuar. Mė kanė vendosur nė njė tryezė, pėrballė njė inspektori sllavo-maqedonas qė shkruante cka them. Ai dinte anglisht, por unė e kam pasur mė tė lehtė tė flas nė shqip dhe shqipfolėsi pėrkthente cka thashė. Nuk e di a ishte apo jo shqiptar me kombėsi, por mė siguri ka qenė njė tradhtar i shitur te qarqet sllavo-maqedonase.

Kam qenė e pyetur pėr gjėra private, ku po studioj, prej cilit qytet tė Rumanisė jam, a kam kombėsi shqiptare, cfarė punojnė prinderit, si po quhen etj, a kam motra, vėllezėr, cfarė mė punon motra etj., sikur ky do tė ishte nė autoritetin e shtetit sllavo-maqedonas(!?!)

Mė kanė pyetur nėse kam kaluar nė Maqedoni nė shtator tė kėtij viti, ku kam qendruar, kur jam larguar.

Pastaj kanė filluar tė mė vėjnė pyetje pėr veprimtarinė time pėr cėshtjen kombėtare shqiptare. Mė kanė pyetur nėse shkruaj shkrime pėr ndonjė gazetė apo faqe tė Internetit. Unė u mohova se shkruaj, sepse nuk doja tė bisedoja me armikun nė lidhje me veprimtarinė time kombėtare.

Gjithashtu, mė kanė pyetur nėse kam dėgjuar pėr Iliridėn, cfarė pėrmban Ilirida?

Unė u thashė: Ilirida do tė thotė federalizim tė Maqedonisė pastaj ndarje tė saj.

Mė kanė pyetur nėse njoh ndonjė person qė merret me Iliridėn, nėse mė ka thenė dikush pėr tė etj. U thashė se njoh e Selman Elmazin, sekretar shtetėror tė Republikės sė Iliridės.

Mė kanė pyetur kush ėshtė kryetar i Republikės sė Iliridės dhe sllavo-maqedonasi qė shkruante ka thenė se ėshtė Nevzat Halili.

Por ai mė ka pyetur nėse njoh e Nevzatin.

Mė pyetėn nėse Selmani mė ka kėrkuar tė bėj dicka lidhur me Iliridėn. U thashė se mė kanė kėrkuar tė shkruaj njė shkrim lidhur me Republikėn e Iliridės.

Atėhėrė, pyetja e tyre ishte se nėse mė ka kėrkuar ai kėtė, pėrse mė ka kėrkuar… U thashė, ndoshta sepse jam nė shkencat politike.

Pastaj mė kanė pyetur: A e njeh Gafurr Adilin?

Kėtė pyetje ma kanė bėrė shumė shpesh, dy tre pyetje, pastaj prapė, “A e njeh Gafurr Adilin”?…

Mė kanė pyetur: A kam marrė pjesė nė ndonjė Kuvend Gjithėshqiptar?

Edhe kėtė pyetje ma kanė bėrė shumė shpesh, edhe me variantėn: A ėshtė mbajtur ndonjė Kuvend Mbarėshqiptar ku ke marrė pjesė edhe ti?

Pastaj mė kanė pyetur nėse kam pasur lidhje nė Internet apo nė ndonjė menyrė tjetėr me Aleancėn Kuqezi dhe kur u kam thenė se jo, mė kanė pyetur pėrse nuk kam hyrė nė lidhje pasi mendojnė njėsoj si unė?

Dikund nga fundi, mė kanė vendosur edhe pyetje nė lidhje me qendrimet e mia politike.

P.sh. cfarė mendoj se duhet tė ndodhet me shqiptarėt nė Ballkan?

Pėrgjigja ime ka qenė: Shqiptarėt duhet tė ribashkohen nė njė shtet tė vetėm kombėtar.

“A e keni fjalėn pėr Shqipėrinė e Madhe?”

Unė iu thash: Jo pėr Shqipėrinė e Madhe, por pėr Shqipėrinė Etnike.

Ata: “Ku qendron dallimi mes tė dyve?”

Unė: Shqipėria e Madhe ėshtė term i kuzhinave propagandistike tė Beogradit pėr tė akuzuar shqiptarėt se janė pushtues tė tokave sllave,

kurse Shqipėria Etnike do tė thotė njėsimi i tokave etnike shqiptare nė njė shtet tė vetėm kombėtar shqiptar.

Ata: “Cfarė qendrim keni pėr shtetin e Maqedonisė?”

Unė: Maqedonia duhet tė ndahet mes shqiptarėve dhe bullgarėve.

Ata: “A keni lidhje me ndonjė organizatė bullgare qė merret me kėtė ceshtje?

Dhe shqipfolėsi tha: ata vetėm e duan kėtė gjė…

Prej kėtij konstatimi tė shqipfolėsit kam arritur tė kuptoj se ata ishin elemente pro-serbe, qė po u kundėrshtohen shqiptarėve dhe bullgarėve dhe duan tė mbajnė shtetin sllavo-maqedonas nė jetė! Por ėshtė fakt i ditur se nė strukturat shtetėrore sllavo-maqedonase po mbretėrojnė pro-serbėt qė kokėn e kanė nė Beograd!

Gjithashtu iu thashė edhe se “Maqedonia” ėshte shtet artificial.

Ata mė pyetėn pse!

Unė iu thashė sepse “Maqedonia” ėshtė shtet artificial, sepse termi “Maqedoni” u krijua vetėm pas marrėveshjes sė Murtzstegut tė vitit 1905 dhe jo mė parė, pastaj Tito e ka krijuar ish Republikėn Socialiste tė Maqedonase nė 1945, duke ndarė trojet shqiptare tė Kosovės, sepse ish vilajeti i Kosovės, kryeqendra e tė cilit ishte Shkupi, pėrfshinte edhe trojet qė sot janė nėn Maqedoni dhe edhe nėn Serbi, si Kosova Lindore (Presheva, Medvegja, Bujanoci), Toplica dhe Sanxhaku.

Pastaj mė pyetėn nėse me fe jam ortodokse! U thashė se po, por nuk jam praktikuese e saj.

Ata: “Cfarė qendrim keni ndaj islamizmit radikal?”

Unė: Jam kundėr.

Ata: “A e dini se nė tė ashtuquajturat ushtri clirimtare kanė qenė shumė elemente islamistė radikalė?”

Unė u kundėrpėrgjigja: Kjo ėshtė rrenė e propagandės sė Beogradit pėr tė njollosur lėvizjen kombėtare shqiptare.

Ata qeshėn dhe shqipfolėsi tha: “Sipas teje, cdo gjė e keqe vjen prej Beogradit, nėse nuk bie shi nė Kosovė, ėshtė faji i Beogradit.

Unė iu thashė: Jo tamam ashtu, por dihet se Beogradi ka qenė gjithmonė antishqiptar.

Nė fund mė pyetėn: Si mendoni tė vini nė praktikė ribashkimin kombėtar, me mjete politike apo me mjete ushtarake?

Unė iu thashė: Me mjete politike.

Ata: “Mė mjete politike nuk mundet, vetėm me mjete ushtarake.”(Dmth, sllavo-maqedonasit nuk duan nė mėnyrė paqėsore tė lejojnė shqiptarėt tė ribashkohen. Vetėm nėse ata detyrohen prej grykės sė pushkės sė shqiptarėve, do tė mund tė tėrhiqen prej trojeve shqiptare!!!)

Unė: Po po, mundet, me anė tė njė Konferencė tė dytė tė tipit tė Londrės ku tė njihet e drejta e vetėvendosjes e popullit shqiptar.

Ata: “A e dini se Aleanca Kuqezi mban qendrim se duhet ribashkim ushtarak?”

Pastaj mė provokuan, duke mė vėnė kėto pyetje: “A keni lidhje me ndonjė organizatė ilegale, e ndaluar?” “A keni lidhje me Armatėn Kombėtare Shqiptare?”Dhe, kur pyetėn ketė gjė, njėri tha anglisht: “Albanian National Army”.

Deklaroj publikisht se horrat sllavo-maqedonas mė shkelen tė drejtėn e privatėsisė, duke mė nxjerrė numrat e telefonit prej agjendės sė celularit! Pastaj mė pyetėn pėr cdo prej numrave shqiptare tė Shqipėrisė, Kosovės dhe nė vecanti IRJM-sė, kush merret apo jo me cėshtjen kombėtare shqiptare!!!

Pastaj mė thanė: “Neve na habit fakti se po mbani qendrim armiqėsor ndaj shtetit tė Maqedonisė. A nuk do ta ndryshoni?”

Jo, thashė unė. Shqipfolėsi tentoi tė mė fuste si bashkėpunėtore tė shėrbimit sllavo-maqedonas, duke thenė:

“Mirė, shkoni nė Shqipėri, mbani takime, merrni shėnime dhe pastaj na sillni neve”.

Pėrgjigja ime ka qenė: Kategorikisht, jo!

Pėrseriten: Ju keni qendrime armiqėsore ndaj shtetit maqedonas.

Unė u pėrpoqa tė mbrohem, duke thenė: Janė mendimet e mia, kam lirinė e shprehjes.

Dhe horrat shpalosnin frikėsimin e tyre pėr veprimtarinė kombėtare, pėr luftėn me penė: “Po, por ju shpallosni, veproni dhe nxisni edhe tė tjerėt tė mendojnė ashtu.

Dhe unė iu thash: Pikėrisht kjo mė bėn edhe mė shumė tė jem e vendosur tė punoj me penė pėr ribashkimin kombėtar, pėr mobilizimin e masave, sepse e di tash se armiku po frikėsohet nga shkrimet me argumente qė ndėrgjėgjėsojnė shqiptarėt tė luftojnė pėr clirim dhe ribashkim kombėtar.

Horrat: Neve na takon tė vendosim cfarė do tė bėjmė me ju. A tė ju vendosim nė pasaport njė vulė tė madhe qė tė mos hyni mė kurrė nė shtetin e Maqedonisė?

Unė u thashė: Bėni cfarė tė doni.

Dhe pėrfunduan: “Ju po mbani qendrime armiqėsore ndaj shtetit tė Maqedonisė. Dhe sa herė do tė kaloni nėpėrmjet Maqedonisė, do tė na takoni dhe do tė kemi biseda tė tilla. Tani vjen autobuzi nė 6, ju vendosni nėse do tė qendroni tek ne derisa te vjen autobuzi apo do tė shkoni tė pala shqiptare.

Dhe, unė vendosa tė shkoj te dogana shqiptare, sepse nuk doja mė tė qendroja tek kėta horra!

Por nė atė orė nuk ishte asnjė autobuz qė shkonte deri nė Tiranė. U detyrova tė shkoj nė kėmbė deri sa rastėsisht pashė njė automjet duke ndaluar nė njė dyqan tė mbyllur. U kėrkova tė mė cojnė atje ku janė furgonet qė shkojnė pėr nė Tiranė.

Si pėrfundim: Unė u trajtova tamam si shqiptare, dmth si qytetare e dorės sė dytė qė ska asnjė tė drejtė nė njė shtet qė aspiron tė bėhet anėtar i Bashkimit Evropian!

Shteti sllavo-maqedonas dihet, po mundohet me cdo kusht tė denigrojnė, tė nėnshtrojnė dhe tė diskriminojnė shqiptarėt.

Marrėveshja e Ohrit ka qenė vec njė mashtrim se shqiptarėve u jepen “tė drejta” (qė nuk respektohen dhe nuk do tė respektohen kurrė prej antishqiptarėve sllavo-maqedonas!) pėr t’u hequr atyre tė drejtėn e vetėvendosjes dhe dekolonizimit.

Intervistoi:
Kristina Rrasi, Zëdhënëse e FDBK.
Zvicër, më 15 dhjetor 2011

Intervista që Ramiz Alia la amanet t’i botohej pas vdekjes

Këtë intervistë me ish-presidentin e Shqipërisë z.Ramiz Alia e kam bërë kohë më parë. Shumë prej pyetjeve të bëra nuk u është përgjigjur. Megjithatë i jam mirënjohës që në një moshë të thyer e mori mundimin t’u përgjigjej disa prej tyre.E vërteta është se e kam pas urryer me të gjithë pasionin e shpirtit sistemin e tij komunist. Per rrjedhim edhe atë që doli në krye të atij sistemi pasi vdiq Enver Hoxha. Të gjitha hallet e jetës më dukej se i kishin rrënjët në grushtet e shtrënguaraforttësistemit të tij. Sot, njëzet vjet më vonë, edukimi shkollor më ka ndihmuar të shikoj përtej vuajtjeve të mia personale, përtej këndvështrimit të ngushë të gjykimit të çështjeve të mëdha.
Ramiz Alia e ka jetuar jetën demokratike të këtyre dy dekadave të fundit krejtësisht i lirë, midis bashkëqytetarëve të tij, në Tiranë. Pa truproje personale, pa mbrojtjen e gardës ushtarake apo policore të shtetit, pa frikën e dikurshme ndaj popullit, të cilën e pranon vetë në këtë interviste. Kjo do të thotë se populli ka ditur ti dalloje drejt kontrastet dhe dritehijet e figures së tij.
Nderkaq, kjo nuk do të thotë se populli i ka harruar fajet e Ramiz Alisë, por do të thotë se njerezit ia kanë falë ato, ia kanë falë të gjitha fajet, tamam siç ia kam falë edhe unë. Ndaj përfitoj nga rasti që nëpërmes gazetës “Shekulli” t’i shpreh ngushëllimet e mia të sinqerta familjes, miqve dhe dashamirësve të z. Ramiz Alia. Pushoftë në paqe Shpirti i tij!
Gjekë Marinaj*
Dallas,USA

I nderuar z. Gjekë Marinaj,
Mora pyetjet tuaja për intervistën. Bashkëngjitur po ju dërgoj përgjigjet e
mija, të cilat besoj se do t’i botoni pas vdekjes time pa qenë nevoja për ndonjë ndryshim.
Ju falemnderit për pyetjet e sinqerta. Ju uroj shëndet e suksese si juve, ashtu
edhe gruas suaj, Dusita.

Ju përshëndes miqësisht,
Ramiz Alia

INTERVISTE
Dhënë z.Gjekë Marinaj

Marinaj: Sikur të ngjallej vetëm për një orë Enver Hoxha dhe të kërkonte ta kalonte atë i vetëm me ju, ç’mendoni se do ju pyeste e si do i përgjigjeshe?

Alia: Thënë ndryshe, ju kërkoni të dini mendimin tim për atë periudhë historike që lidhet me tranzicionin nga sistemi socialist në atë kapitalist. Përmbysja që ndodhi nuk ishte një fenomen i izoluar që preku vetëm Shqipërinë. Ai e përfshiu vendin tonë pasi ra Muri i Berlinit dhe socializmi u përmbys në të gjithë Lindjen evropiane, duke përfshirë edhe
Bashkimin Sovjetik. Ai kryesisht u nxit dhe u inkurajua nga jashtë, nga Perëndimi.
Padyshim për brezin tonë, që gjithë jetën ia kushtuam ndërtimit të Shqipërisë së re dhe krijimit të një shoqërie ku të sundonin barazia e drejtësia shoqërore, përmbysja që ndodhi shënon një humbje të dhimbshme. Në këtë rezultat, përveç faktorit të jashtëm, kanë ndikuar edhe dobësitë e kufizimet e vetë sistemit që ekzistonte, si dhe gabimet që janë bërë, të cilat krijuan edhe atë terren që favorizoi diversionin nga jashtë.

Marinaj: Në prag të 90-ës, ju propozuat idenë e një pluralizmi të mendimit. Në mos e keni shtrydhur brenda vetes këtë ide që para plenumit IV? Ishte një ide e lindur nga frika e ndonjë kryengritjeje popullore apo vërtet donit pluralizëm?

Alia: Jo, nuk është e saktë. Ideja e pluralizmit të mendimit lindi në fund të viteve 80-të. Atëherë vendi kalonte disa vështirësi, sidomos në fushën ekonomike. Kapërcimi i tyre kërkonte edhe një mendim të ri ekonomik të përparuar, duke hequr dorë nga disa receta të mëparshme.
Që të bëhej kjo gjë ishte e domosdoshme që njerëzit të shfaqnin mendimet e tyre pa pasur frikë se mund të akuzoheshin si shkelës të vijës së përcaktuar më parë apo të unitetit të partisë. Nga pluralizmi i mendimit do të kalohej më lehtë edhe në pluralizmin politik. Kishim frikë nga populli më pyet… Do të gënjeja sikur ta mohoja këtë fakt.

Marinaj: Dita e 2 korrikut të vitit 1990 qe bërë e njohur në historinë e re të Shqipërisë për dy arsye: njëra ishte hapja e ambasadave në Tiranë, kurse arsyeja tjetër ishte që po atë ditë serbët shpërndanë parlamentin e qeverisë shqiptare në Kosovë. Ishte kjo një rastësi apo një plan i dikujt?

Alia: E kam thënë edhe herë të tjera se ngjarja e ambasadave është nxitur nga të huajt. Për të krijuar probleme në Shqipëri ishin të interesuar perëndimorët të cilët prisnin që edhe Shqipëria të ndiqte shëmbullin e vendeve të tjera të Evropës Lindore, pra të largohej nga pozitat e socializmit. Por për destabilizimin e saj ishin të interesuar së tepërmi edhe serbët, që në ato kohë gjendeshin në vështirësi të mëdha në Kosovë. Në historinë e Shqipërisë ka pasur mjaft “koincidenca” të tilla. Në fakt sa herë që në Kosovë kishte lëvizje të shqiptarëve dhe sa herë serbët janë gjendur përpara problemesh serioze atje, aq herë janë bërë presione të ndryshme ndaj Shqipërisë. Qëllimi i këtyre presioneve ka qenë, nga njëra anë, të neutralizohej Shqipëria, pra që ajo, e zënë me “telashet” e veta, të mos e mbështeste luftën e vëllezërve kosovarë dhe, nga ana tjetër, kosovarët të shkurajoheshin në përpjekjet për të drejtat kombëtare e qytetare.
Mund të thuhet se edhe qëndrimet e Fuqive të Mëdha ndaj Shqipërisë, kurdoherë, janë kushtëzuar nga problemi i Kosovës. Shtetet Perëndimore kanë pasur interesa të mëdha në Jugosllavi. Sidomos pas shkëputjes së saj nga Bashkimi Sovjetik, në vitin 1948, Fuqitë e Mëdha ishin të interesuara që Jugosllavia të ishte një vend i stabilizuar nga çdo pikëpamje. Çdo lëvizje që destabilizonte Federatën Jugosllave nuk përkrahej nga askush në Perëndim. Pikërisht për këtë arsye të gjithë ishin kundër zgjidhjes së problemit të Kosovës, ashtu siç vepronin aktivisht që Shqipëria të vihej në situata që të mos mund të ndihmonte me të gjithë mundësitë e veta çështjen kosovare.
Tani jetojmë në një kohë tjetër. Përmbysja e socializmit në Evropën Lindore dhe shpërbërja e Bashkimit Sovjetik dhe e Jugosllavisë kanë sjellë ndryshime edhe në strategjinë politike të Fuqive të Mëdha. Tani problemi i Kosovës dhe i Shqipërisë shihen me një sy tjetër. Ato nuk trajtohen më nga këndvështrimi i sigurimit të Federatës së dikurshme Jugosllave, por trajtohen si faktor i rëndësishëm për stabilitetin, për sigurimin e paqes e të zhvillimit demokratik të të gjithë rajonit ballkanik. Nga disa prej Fuqive të Mëdha, në radhë të parë nga SHBA, ka një mirëkuptim për problemin e Kosovës, për zgjidhjen e drejtë të tij, pa përjashtuar edhe realizimin e pavarësisë së saj.

Marinaj: Ju e kthyet Ramiz Alinë në një urë të maskuar; këmbët zhytur thellë në mes të komunizmit dhe kokën e mbështetur në cepin fillestar të demokracisë. E gjithë Shqipëria e përdori atë “urë”. Por kur kaluan në anën e dëshiruar, ata më të fuqishmit, të flakën në burg. Pra në ato burgje ku ju dhe qeveria juaj patët dënuar një pjesë të madhe të popullit shqiptar. Nuk ju pushkatuan, ndonëse qeveria që drejtonit ju kishe vrarë me mijëra njerëz të pafajshëm. Çfarë shënimesh ka mbajtur shpirti juaj që nga ato ditë burgimi…?

Alia: Është e njohur që veprimtaria ime politike lidhet me socializmin. Kemi dënuar ata që me të drejte a pa të drejtë i quanim armiq te pushtetit dhe popullit. Ky nuk ka qenë mëkati ynë më i madh. Tufëzat, po! Tufëzat varfëruan fshatin dhe qytetin. Ky ka qenë mëkati ynë më i madh!
Por kur në fund të viteve ’80 të ndodhën ndryshimet e mëdha në Evropën Lindore dhe erërat e forta të këtyre ndryshimeve po frynin edhe në Shqipëri, përpara çdo politikani problemi shtrohej: Të qëndronte fort me fanatizëm për të ruajtur “me çdo kusht” rendin socialist, apo të përpiqej që kalimi nga njëri sistem në tjetrin të kalonte sa më butë? Shkurt të viheshin në krye bindjet ideologjike, apo interesat kombëtare. Rruga e parë do të sillte vëllavrasje e përçarje të pandreqshme. Ndërkohë edhe kalimi spontan, i lënë në duart e “rrugës”, që kërkonte të përmbysej çdo gjë në emër të një antikomunizmi primitiv përbënte një rrezik shumë të madh.
Duke qenë në të njejtën kohë Udhëheqës i PPSH dhe Kryetar i Shtetit unë mora përgjegjësinë që të mënjanoja përfundimisht rrugën e vëllavrasjes dhe të përpiqesha të evitoja kalimin e egër nga sistemi monist në atë pluralist. Arrita të mënjanoj gjakderdhjen dhe të drejtoj periudhën e parë të tranzicionit relativisht normalisht. Forcat që erdhën në pushtet pas zgjedhjeve të 22 marsit 1992, me në krye Partinë Demokratike të Berishës, ndoqën rrugën e zbatimit të “terapisë shock”që i solli dëme të mëdha vendit, si dhe një politikë agresive përçarëse dhe hakmarrëse. Edhe burgosjen time dhe të udhëheqësve të tjerë të PPSH e kërkuan dhe e realizuan të nisur nga këto ndjenja të hakmarrjes mesjetare. Nuk do të ndalem më gjatë në këtë kapitull të jetës sime.

Marinaj: Pozitë ! Opozitë! Tani për shqiptarët në demokraci këto dy fjalë janë në ekuilibër me “seriozitetin” politik. Janë lojë fjalësh, fjalë lufte apo lojë lufte në fjalë?

Alia: Demokracia nuk është vetëm pluripartitizmi. Fatkeqësisht sot në Shqipëri ka mendime tepër sempliste si për demokracimë, ashtu edhe për pozitën apo opozitën. Më duket se klasës së sotme politike shqiptare, qoftë në pozitë apo në opozitë, i mungon morali në kuptimin politik, siç i mungon ndjenja e përgjegjësisë përpara vendit, përpara popullit. Më shumë kanë marrë përparësi interesat e ngushta personale, përpjekjet për të vënë sa më parë e sa më shumë pasuri për vete, duke e konsideruar pushtetin si një “lopë që milet”. Pikërisht se nisen nga këto koncepte të huaja për interesat e popullit, partitë politike e shohin njëra tjetrën jo si kundërshtare, por si armiq. Ato janë vendosur si në llogore lufte, gjë që ndikon në tensionimin e situatës në vend.
Në qoftëse partia në pozitë, sidoqoftë, mban një përgjegjësi përpara opinionit të brendshëm e të jashtëm për atë që ndodh në vend, opozita e quan veten fare të lirë nga çdo përgjegjësi. Ajo mohon çdo gjë, kritikon çdo gjë, lufton pozitën me mjete të lejuara e të ndaluara. Të njëjtën gjë, por duke fshehur dorën, bën edhe pozita kundër opozitës. Mendimi im është se tek ky kuptim i mbrapshtë i demokracisë dhe i rolit të pozitës e të
opozitës në një shoqëri demokratike duhet parë gjendja që mbretëron në vend, mungesa e sigurisë dhe nxitja e frymës së urrejtjes për njëri tjetrin e kështu me radhë.

Ç’duhet bërë?
Unë besoj se në Shqipëri do të dalin forca dhe personalitete politike që do të dinë të vënë rregull dhe ligje të tilla sjelljeje që t’i hapin rrugë zhvillimit të suksesshëm të vendit. Padyshim është e domosdoshme që të spastrohet arena e politikës nga ata lloj politikanësh që nuk kanë as dijet e kulturën, as ndjenjën e përgjegjësisë dhe moralin e nevojshëm që kërkohet nga ata që duan t’i shërbejnë vendit të tyre, përparimit të gjithanshëm të tij.

Marinaj: Pse më kërkuat që kjo intervistë të botohet pas vdekjes tuaj? Ju mund të jetoni shumë gjatë dhe intervista mund ta humbë freskinë, interesin?

Alia: Sepse e di se do e mbani amanetin. Dhe përfitoj nga rasti që të përshëndes lexuesit e gazetës ku do të botohet kjo intervistë dhe t’ju uroj atyre gjithë të mirat.

Ramiz Alia
Ish-President i Republikës së Shqipërisë

Intervistoi Gjekë MARINAJ
*Gjekë Marinaj është poet dhe përkthyes, aktualisht profesor në Universitetin e Dallasit, ish-i arratisur politik gjatë diktaturës

*******
As njëra as tjetra, atëherë çfarë ndodhi?

Ndryshimi i sistemit: Ramiz Alia pohon se nuk zgjodhi as “gjakderdhjen” as “antikomunizmin primitiv”. Atëherë si u ‘kalua stafeta’ te Sali Berisha?

Kjo intervistë, e cila shoqërohet me amanetin shumë kurioz (botimi pas vdekjes) që Alia i ka lënë autorit Marinaj, mund të shihet nga kënde të ndryshme. Por ka një pjesë që bën shumë përshtypje, e cila lë goxha vend për interpretim.
Alia thotë se kur “erërat e forta të ndryshimeve po frynin edhe në Shqipëri, problemi shtrohej: Të qëndronte fort me fanatizëm për të ruajtur “me çdo kusht” rendin socialist, apo të përpiqej që kalimi nga njëri sistem në tjetrin të kalonte sa më butë? Shkurt të viheshin në krye bindjet ideologjike, apo interesat kombëtare…”.
Dhe si veproi Ramiz Alia? Cilën rrugë zgjodhi? Më tej në këtë intervistë ai thotë: “..Rruga e parë do të sillte vëllavrasje e përçarje të pandreqshme. Ndërkohë edhe kalimi spontan, i lënë në duart e “rrugës”, që kërkonte të përmbysej çdo gjë në emër të një antikomunizmi primitiv përbënte një rrezik shumë të madh…”
Pra as e përballoi me forcë dhe viktima ndryshimin, ama as e la çdo gjë në duart e “antikomunizmit primitive” sic e quan.. Atëherë çfarë ka ndodhur?

William Walker “pro bashkimit me Shqipërinë”

Ish-ambasadori i OSBE-së, William Walker kritikon qeverinë e deritanishme të Kosovës se nuk ka bërë asgjë për të përmirësuar jetën e qytetarëve. Ai po kështu kritikon misionin për sundimin e ligjit, EULEX, se nuk ka punuar në forcimin e rendit dhe ligjit në Kosovë. Por jo vetëm kaq, në një intervistë për Top Channel, diplomati amerikan që alarmoi botën për masakrën e Reçakut, kritikon komunitetin ndërkombëtar se për dhjetë vjet nuk ka qenë në gjendje të ushtrojë kontroll mbi veriun e vendit.
Walker kësaj radhe kthehet në Kosovë për një qëllim të veçantë, si mbështetës i Albin Kurtit, por edhe për të monitoruar votën e qytetarëve të Kosovës, tani që mundësitë e reja po u vijnë përpara.
“Mendoj se qeveria të cilën e humbën, pati dy vjet kohë të tregojë se çfarë mund të bëjë për shtetin dhe unë jam i zhgënjyer për atë çfarë kanë bërë ata. Shumë çështje me rëndësi për qytetarët e Kosovës nuk kanë përparuar”, ka deklaruar Walker, i cili ka përmendur edhe sektorët ku ekzekutivi i Hashim Thaçit sipas tij ka dështuar.
“Po e them që s’kam parë asnjë progres në sektorin e energjisë, nuk kam parë progres në sektorin e shëndetësisë, janë këto çështje për të cilat njerëzit me të vërtetë shqetësohen. Qeveria e Kosovës ka investuar në infrastrukturë, por janë shumë para të cilat do të mund të investoheshin
në gjëra të tjera, kështu që jam shumë i zhgënjyer. Dhe është në duart e qytetarëve nëse këta njerëz do të fitojnë edhe një shans”, ka nënvizuar Walker.
Por çfarë mendon ky diplomat amerikan për bashkimin e Kosovës me Shqipërinë, një çështje kjo për të cilën Albin Kurti ka kohë që është deklaruar se e ka pikësynim.
“Nganjëherë mendoj se është ide e mirë, nganjëherë nuk jam shumë i sigurt. Mendoj se njerëzit kanë një arsye që të merren me këtë çështje, të flasin e të diskutojnë. A kam unë një opinion tani? Nuk kam, por me të vërtetë mendoj se ka arsye të mëdha pse qytetarët e Kosovës dhe ata të Shqipërisë duhet të flasin për të ardhmen e tyre të përbashkët dhe nëse ata vijnë në përfundimin që bashkimi është diçka që mund të funksionojë, atëherë le të bëhet”, është shprehur Walker.
Ish-ambasadori amerikan shpreh opinionin e tij edhe përsa i përket bisedimeve me Serbinë, por edhe privatizimit të Postës dhe Telekomit të Kosovës.
Ai shprehet se këto janë dy procese që dallojnë nga njëra-tjetra, por që asnjëra nuk është mirë të ndodhë tani.
“Përpara se Kosova të hyjë në një valë të re bisedimesh, Beogradi duhet të kërkojë falje për atë çfarë ka bërë para dhe gjatë vitit 1999″, ka thënë ish-ambasadori.
Sa i përket privatizimit të postës, ai shprehet i vetëdijshëm që ky proces tani nuk mund të ndalohet, por kërkon nga qeveria e re transparencë të plotë. /tch/

Albin Kurti: Vetëvendosje nuk do të jetë pjesë e bisedimeve Kosovë-Sërbi

Udhëheqësi i lëvizjes Vetëvendosje Albin Kurti e ka cilësuar krizën aktuale institucionale në Kosovë si krizë të nxitur nga interesat e politikanëve.Në një intervistë për Zërin e Amerikës ai shpalos përgatitjet për të marrë pjesë në zgjedhjet parlamentare ndërsa ka hedhur poshtë çdo mundësi të përfshirjes së tij në bisedimet e paralajmëruara me Serbinë. Në intervistën dhënë korrespondentit Besim Abazi, zoti Kurti thotë se do të angazhohet për ri përcaktimin e rolit të Bashkimit Evropian në Kosovë.
Zëri i Amerikës: Zoti Kurti, Kosova ndodhet në një gjendje krize institucionale. Si e shihni ju këtë krizë dhe rrugëdaljen prej saj?
Albin Kurti: Kriza institucionale është krizë e shkaktuar nga politikanët për interesa të politikanëve. Mendojmë që kjo krizë nuk ka të bëjë me qytetarët dhe interesat e tyre. Qytetarët që prej shumë vitesh ndodhen në krizë politike e të sigurisë dhe po ashtu në krizë socio ekonomike. Dyzet e pesë për qind e popullsisë jetojnë me më pak se 2 dollarë, ndërsa 18 për qind janë në varfëri ekstreme dhe jetojnë me më pak se një dollar në ditë, që do të thotë se janë të uritur për çdo ditë meqenëse nuk marrin kaloritë e mjaftueshme që i nevojiten organizimit të njeriut. Mbi 60 për qind është papunësia dhe mendoj që gjithë këta njerëz kur në ekranet televizive shohin në vend të një figure prej politikani, U.D i presidentit në vend të presidentit të Republikës së Kosovës, nuk mendoj se kjo ia shton shumë krizës së jetës së tij të përditshme. Por, mendoj që partitë që janë në koalicionin qeveritar me këto manipulime që po i bëjnë, janë të interesuara që t’ia rrisin pazarin vetes së tyre para njëri tjetrit dhe e gjithë kjo sajesë është tërësisht për interesat e krerëve të partive që janë në koalicionin qeveritar dhe nuk ka të bëjë me qytetarin e Kosovës.

Zëri i Amerikës: Dhe kjo që ju e quajtët sajesë e partnerëve të koalicionit qeverisës po e çon përfundimisht vendin në zgjedhje madje edhe të jashtëzakonshme. Ju keni vendosur të merrni pjesë në këto zgjedhje. A jeni të përgatitur për një gjë të tillë?
Albin Kurti: Ne po përgatitemi maksimalisht, meqenëse lëvizja Vetëvendosje, përveç që ka një ide dhe koncept të fuqishëm, gjithnjë e më shumë po e ka edhe një organizim të fuqishëm në terren dhe jemi të interesuar që me këtë organizim të fuqishëm të luajmë një rol unifikues në popullin e Kosovës dhe t’i bashkojmë të pakënaqurit ti vetëdijesojmë si shumicë që janë dhe t’i prodhojmë ndryshimet të cilat janë të domosdoshme. Vetëm nga energjia e pakënaqësisë nuk vijnë ndryshimet. Kjo energji duhet të shndërrohet në fuqi të organizimit dhe besoj që nuk do të mungojnë as rezultatet. Bindja ime është që politikanët të cilët i kryesojnë partitë në koalicionin qeveritar, janë politikanë që po përpëliten në njërën anë para zemërimit në rritje të qytetarëve dhe në anën tjetër para projekteve të dëmshme që duan t’ia imponojnë Kosovës e këto janë negociatat e paralajmëruara me Serbinë si dhe privatizimi neo liberal i gjithçkaje që është publike.

Zëri i Amerikës: Zoti Kurti, kur jemi tek negociatat, ato janë paralajmëruar të vazhdojnë nëse jo më herët, menjëherë pas zgjedhjeve në Kosovë. Çfarë prisni nga këto bisedime dhe a do të jeni pjesë e tyre nëse arrini të jeni pjesë e institucioneve?
Albin Kurti: Lëvizja Vetëvendosje jo vetëm që nuk është pjesë e kurrfarë bisedimeve me Serbinë dhe nuk do të jetë asnjëherë, por ajo mendon që është absurde që të bisedohet për çfarëdo qoftë me Serbinë, përderisa ajo nuk e pranon pavarësinë e Kosovës, nuk e ndërron kushtetutën e saj ku shkruan se Kosova është pjesë e Serbisë, nuk na kërkon falje për krimet e kryera, nuk na i dorëzon kriminelët e luftës, nuk na i dorëzon trupat e pajetë të të pagjeturve të zbuluar në varrezat masive ose informatat për ta, nuk ka i kthen librat kadastral dhe fondin pensional dhe nuk na i paguan dëmet për shkatërrimet e mëdha në Kosovë e nuk i ndërpret po ashtu edhe financimin e strukturave paralele. Prandaj, këta po shkojnë të negociojnë me Serbinë për veten tonë në kohën kur qëndrimi i tyre fillestar do të jetë plani i (Martti) Ahtisaarit, me ç’rast do të bëjnë edhe koncesione të reja. Prandaj mendoj që kjo elitë politike që kemi sot thjeshtë po druhet që t’i lërë zgjedhjet të jenë të rregullta për vitin e ardhshëm. Dëshiron që sa më parë t’i bëjë ato në mënyrë që të shpëtojë votat që mund të shpëtojë për veten e saj dhe kësisoj të nxirret prej ndëshkimit të qytetarëve para se të fillojnë negociatat me Serbinë ku ata falin territor dhe para se të fillojë privatizimi i PTK-së, KEK-ut e Trepçës, ku ata falin pasuri të Kosovës.

Zëri i Amerikës: Zoti Kurti, por dialogu me Serbinë është një detyrim tashmë shtetëror i marrë nga institucionet e Kosovës. Ju thoni se nuk do të jeni kurrë pjesë e këtij dialogu, por premtimet u janë dhënë edhe faktorëve të rëndësishëm ndërkombëtar që llogariten edhe aleatë të Kosovës. Si do të dilni nga kjo situatë nëse ju do të udhëhiqni institucionet e vendit? Do të përballeni me gjithë botën?
Albin Kurti: Përkundrazi. Ne mendojmë që nuk janë vetëm dy rrugë të mundshme me faktorin ndërkombëtar. Pra, nuk është i mundshëm vetëm serviliteti ose armiqësia. Ne jemi për një qasje krejt tjetër të bashkëpunimit më faktorin ndërkombëtar e ky është partneriteti. Politikanët tanë për shkak të korrupsionit të tyre enorm dhe për shkak të shantazheve që i kanë për këtë korrupsion, nuk kanë mundësi tjetër përveçse servilitetit. Mendojmë që një elitë e re politike, e cila është e domosdoshme që të ndryshojë gjendja, do të ishte ajo e cila do të bënte marrëdhënie partneriteti me ndërkombëtarët dhe nuk do të kishim nevojë që më me Serbinë të negociojmë për veten tonë. Faktorëve ndërkombëtar politikanët e Kosovës kurrë nuk ua kanë shpjeguar siç duhet pse ne nuk duhet të bisedojmë me Serbinë për Kosovën dhe nuk e kanë shpjeguar se si Serbia jo vetëm që e ka të kaluarën kriminale në Kosovë, por i ka edhe projektet për Kosovën, kriminale.

Zëri i Amerikës: Dhe ju mendoni se ju jeni ndryshimi i kësaj situate dhe kësaj qasjeje që kanë institucionet e Kosovës?
Albin Kurti: Ne mendojmë se gjendjen në Kosovë do ta ndryshojë populli i Kosovës, qytetarët e Kosovës. Dhe për dallim nga partitë politike që kanë luajtur një rol përçarës për pushtetin e tyre, ne dëshirojmë që të luajmë një rol unifikues për shtetin e Kosovës. Ka ardhur koha që zhgënjimi qytetar të mos lejojmë që të degjenerojë në dëshpërim të përgjithshëm ku krijohen vetëm dy mundësi: ose të marrësh valixhet e të lëshosh këtë vend, ose t’i nënshtrohesh regjimit në fuqi i cili e trashë pushtetin në llogari të zvogëlimit të shtetit. Por, mendojmë që ky zhgënjim duhet të shndërrohet në një shpresë të re dhe për këtë po përpiqemi maksimalisht.

Zëri i Amerikës: Për të bërë këto ndryshime duhet të hyni në zgjedhje për çfarë ju tashmë keni vendosur. A ka hapësirë të mjaftueshme për zgjedhje të lira e të mira në Kosovë, me infrastrukturën aktuale ligjore?
Albin Kurti: Sigurisht që në Kosovë, partitë të cilat nuk kanë lejuar që zgjedhjet edhe në të kaluarën të jenë të lira e demokratike, nuk mund të llogarisim që këto parti do të ndryshojnë kësaj radhe. Ne besojmë që ndryshimi në Kosovë vjen prej atyre që kanë interes për ndryshim. E këta janë popullsia e Kosovës, shumica dërmuese e të cilës janë ose të varfër ose të papunë, e zakonisht, të dyja këto. Ndërkaq, ata që nuk kanë interes për ndryshime sepse janë pasuruar në mënyrë enorme në Kosovën e varfër, prej tyre nuk mund të presim as drejtësi, as mëshirë, pra, as zgjedhje të lira e demokratike. Por, ne duhet të ballafaqohemi, e ballafaqimi nënkupton punën në terren përmes krijimit të strukturave të forta organizative dhe përmes mobilizimi, organizimit të të pakënaqurve, që dëshirën e tyre për ndryshime në ditën e zgjedhjeve ta shndërrojnë edhe në vullnet për ndryshime.
Zëri i Amerikës: A do të ketë mundësi Albin Kurti që të kandidohet në këto zgjedhje duke pasur parasysh telashet e tij me drejtësinë në Kosovë?
Albin Kurti: Unë besoj që kam të drejtë të kandidohem dhe do të kandidohem. Sigurisht që regjimi jo vetëm mua, por edhe të tjerëve por edhe lëvizjes në përgjithësi do të mund të përpiqet që të bëjë pengesa e vështirësi të ndryshme. Por, është e qartë se ata kanë vështirësi edhe brenda vetes që të na vendosin edhe neve pengesa, sepse ka kundërthënie midis ligjeve të ndryshme, kodit penal, kushtetutës e kështu me radhë. Por, besoj që në kohën e duhur, lëvizja Vetëvendosje do të prezantojë listën e kandidatëve të saj dhe aty do të jenë aktivistë të Vetëvendosjes, por edhe shumë personalitete të tjera që na janë bashkuar në ndërkohë e do të na bashkohen në vijim.

Zëri i Amerikës: Kur folëm me herët për marrëdhëniet me bashkësinë ndërkombëtare, thatë se do të angazhoheni për partneritet. A nënkupton ky partneritet edhe praninë aktuale civile ndërkombëtare në Kosovë, kam parasysh edhe EULEX-in me të cilin ju keni një histori përplasjesh?
Albin Kurti: Ne në politiken e jashtme të Kosovës, mendojmë që të mos i trajtojmë njësoj organizmat ndërkombëtar dhe shtetet që na kanë pranuar me ata që nuk na kanë pranuar. Ne jemi të interesuar që të vendosim marrëdhënie shumë të mira me ata që e njohin pavarësinë e Kosovës për dallim prej atyre shteteve që nuk e njohin pavarësinë e Kosovës. Ne mendojmë se në Kosovë ka nevojë të ri definohet prezenca e Bashkimit Evropian dhe ne jemi për një prezencë që na këshillon, na ndihmon në fushën e ekonomisë, arsimit, shëndetësisë. Por, mendojmë që nuk ka vend një prezencë e tipit të EULEX-it e cila sundon ne Kosovë përmes njerëzve që kanë imunitet prej ligjit dhe kanë fuqi ekzekutive mbi institucionet tona, ndonëse nuk i ka zgjedhur askush. Ne dëshirojmë që Kosova të jetë një shtet normal që krahasohet me shtetet perëndimore, demokratike me sovranitet, pra me shtetet normale, e jo të jemi një shtet që krahasohemi me vatrat tjera të krizës, sikurse Afganistani, Iraku apo madje edhe Bosnja.

Zëri i Amerikës: Nëse vini në pushtet, a do të kërkoni largimin e EULEX-it?
Albin Kurti: Ne do të kërkojmë ri definimin e prezencës ndërkombëtare dhe do të bisedojmë me Brukselin që Kosova në njërën anë ta ketë të drejtën për t’u integruar në BE dhe në anën tjetër BE-ja të na ndihmojë që të zhvillohemi si Kosovë e jo vetëm të na shoh si mjet për sigurinë e stabilitetin rajonal. (voa)

Viti 2008 ka qenë një vit shumë i mirë për marrëdhëniet gjermano-shqiptare

Bernd Borchardt, ambasador i RFGJ në Shqipëri thotë ekskluzivisht për DW shqip se marrëdhëniet bilaterale janë të shkëlqyera. Gjermania ka dyfishuar fondet për bashkëpunimin. Ai ndalet në vërejtjet e KE për Shqipërinë.Zoti ambasador, fillimisht në një vlerësim të përgjithshëm: Si ka qenë viti 2008 për marrëdhëniet mes Gjermanisë e Shqipërisë?

Viti 2008 ka qënë një vit shumë i mirë për marrëdhëniet gjermano-shqiptare. Në radhë të parë dua të përmend takimet e nivelit të lartë midis krerëve tanë politikë: Kryeministri Berisha vizitoi Berlinin në tetor të këtij viti me ftesë të Kancelares gjermane Merkel, Presidenti i Bundestag-ut Gjerman Dr. Lammert ishte në Shqipëri për disa ditë në maj të këtij viti. Të dy vizitorët theksuan: marrëdhëniet dypalëshe janë të shkëlqyera, Gjermania do të vazhdojë të mbështesë reformat në Shqipëri. Kjo u konfirmua edhe në tetor 2008 me vendimin e rëndësishëm të qeverisë federale të Gjermanisë: ne i dyfishuam fondet për bashkëpunimin dypalësh për zhvillim. Këtë vit Gjermania ka vënë në dispozicion të Shqipërisë mbi 90 milionë EUR për projekte të përbashkëta zhvillimi. Projekte veçanërisht të rëndësishme janë ndërtimi i një linje të tensionit të lartë për në Kosovë dhe rehabilitimi i rrjetit të furnizimit me energji elektrike në Jug të Shqipërisë. Në fushën e kulturës u realizua sërish një “Tetor Gjerman”, në kuadër të së cilit ne prezantuam edhe një herë kulturën gjermane, por edhe eksperiencën tonë me kapërcimin e së kaluarës komuniste. Vizita në Shqipëri e drejtueses së Zyrës Gjermane për Administrimin e Dosjeve të STASI-it në ish RDGJ pati një jehonë të madhe dhe gjallëroi diskutimin në Shqipëri.

Cilat mbeten fushat prioritare të mbështetjes së Gjermanisë për Shqipërinë?

Gjermania e mbështet zhvillimin e Shqipërisë me konsulencë dhe asistencë në investime. Investimet përqendrohen në sektorin energjitik, të cilin unë e përmenda si dhe në furnizimin me ujë të pijshëm, kanalizime dhe përpunimin e mbetjeve të ngurta. Projektet në fushën e furnizimit me ujë të pijshëm jemi duke i realizuar në qytete të ndryshme të Shqipërisë: Korçë, Pogradec, Shkodër, Krujë, Kavajë, Berat, Kuçovë. Ndihma me konsulencë është e përqëndruar ata sektorë të cilët janë të nevojshëm për përafrimin e shpejtë të Shqipërisë në BE: lufta kundër korrupsionit, reforma e sistemit të drejtësisë, por edhe në integrimin e ekonomisë shqiptare në shkëmbimin ekonomik evropian.

Zoti ambasador, gjatë këtij viti Shqipëria shënoi një hap të rëndësishëm duke fituar ftesën për të hyrë në NATO, ndërkohë që në Samitin e radhës të Aleancës në vitin tjetër pret dhe anëtarësimin me të drejta të plota. Ambicie ka dhe për aplikimin në 2009 për të qenë një vend kandidat për në BE. Në këndvështrimin tuaj, si ju duket situata politike dhe angazhimi për realizimin e reformave për të konkretizuar këto dy objektiva madhore?

Para rreth një muaji Komisioni Evropian prezantoi Raportin e Progresit 2008 për Shqipërinë. Raporti konstaton progrese të mëtejshme në fushën e reformave të Shqipërisë, si p.sh. në implementimin e Marrëveshjes Interim me BE-në. Kjo marrëveshje trajton para së gjithash çështje që lidhen me tregtinë. Një tjetër sektor pozitiv janë reformat politike të arritura me një konsens të gjerë mes partive si p.sh. reforma elektorale, dhe një ligj i parë për reformën në drejtësi. Një kusht thelbësor që vendi juaj të shkojë përpara për të realizuar aspiratën e tij për të hyrë në BE, do të jetë realizimi i zgjedhjeve të drejta dhe të ndershme vitin e ardhshëm. Jo vetëm BE-ja, por edhe NATO-ja, anëtare e së cilës do të bëhet Shqipëria do të vëzhgojnë me shumë kujdes ecurinë e zgjedhjeve. Fatkeqësisht raporti nënvizon edhe shqetësimet tona lidhur me zhvillimin në Shqipëri , duke renditur pjesërisht edhe disa probleme të mëdha. Po përmend disa shembuj: një sistem drejtësie që funksionon keq, të cilit i mungon pavarësia, përgjegjësia dhe transparenca; një administratë, së cilës i mungon pavarësia dhe eficienca e duhur dhe ku nëpunësit ndërrohen vazhdimisht; në luftën kundër krimit të organizuar janë shënuar progrese në një nivel të kufizuar, ndërsa në Shqipëri ende mungon aftësia për realizimin e operacioneve afatgjata kundër krerëve të krimit të organizuar. Edhe në fushën e luftës kundër pastrimit të parave Shqipëria është ende në hapat e parë. Këta janë sektorët të cilat ende na shqetësojnë veçanërisht. Edhe në sektorë të tjerë ka ende reforma të domosdoshme.

Gjatë vitit 2008 nga vendet e BE-se filloi zbatimi i lehtësimit të procedurave për vizat për një kategori të caktuar vizakërkuesish. Duke ju referuar Ambasadës gjermane në Tiranë, si ishte fluksi i aplikimeve për të lëvizur drejt Gjermanisë apo në destinacione të tjera në BE-se gjatë këtij viti, krahasuar me një vit më parë?

Viti 2008 ende nuk është përmbyllur, prandaj edhe unë nuk mund t”ju jap një shifër përfundimtare lidhur me numrin e aplikimeve për vizë që janë bërë në ambasadën gjermane brenda këtij viti. Në tërësi ne kemi përshtypjen, se numri është rritur ndjeshëm, por nuk bëhet fjalë për një rritje drastike. E rëndësishme është që Marrëveshja për Lehtësimin e Vizave po zbatohet: ne pothuaj e kemi trefishuar numrin e vizave të cilat mundësojnë shumë kalime në Gjermani. Aktualisht rreth ¼ e vizave i përkasin kësaj kategorie. Veç kësaj rreth 40% e aplikueseve e përfitojnë vizën pa pagesë. Pjesa tjetër, 60% , paguajnë tarifa të ulëta. Këto janë lehtësi të rëndësishme, që bazohen në Marrëveshjen e Lehtësimit të Vizave.

Jemi në prag të festave të fundvitit, cili është mesazhi për dëgjuesit e Radios Deutsche Welle?

Dëshiroj t”u uroj dëgjuesve tuaj, të cilët festojnë Krishtlindjet, një festë të gëzuar Krishtlindjesh, ndërsa të gjithë dëgjuesve një Vit të Ri 2009 sa më të mbarë. Për vitin 2009 shpresoj për Shqipërinë, që këtu të zhvillohen zgjedhje të lira dhe të drejta dhe që procesi i reformave të vijojë në mënyrë energjike. Ne e dimë, se këto reforma janë pjesërisht të vështira dhe pjesërisht edhe të mundimshme. Por Shqipëria mund të ketë besim në mbështetjen e mëtejshme të Gjermanisë dhe partnerëve të tjerë të saj në BE. (dw)