Kategoritë: Shëndeti

Ilaç i ri kundër kolesterolit

cholesterolNjë ilaç që vepron si një vaksinë ka treguar të ulë kolesterolin e keq ose LDL dhe të zvogëlojë sasinë e pllakëzave yndyrore që shkaktojnë sulme në zemër. Ilaçi i quajtur AT04A, është një formë imunoterapie që synon një enzimë, të quajtur PCSK9, e cila kontribuon në formimin e pllakëzave të dëmshme në arteriet koronare.

Në studimet e minjve të ushqyer me yndyrë, dieta të stilit perëndimor, duke i vënë ata në rrezik për sëmundje të zemrës, mjekët panë se ilaçi uli sasinë e përgjithëshme të kolesterolit me 53 për qind dhe zvogëloi pllakëzat aterosklerotike me 64 për qind, thotë Oliver Siegel i firmës austriake farmaceutike AFFiRiS.

“Më e rëndësishmja është se në minj, ne kemi parë një pakësim shumë të rëndësishëm të këtyre pllakëzave. Si rezultat, ne besojmë se reduktimi i LDL do të sjellë një përfitim klinik, dmth pakësimin e pllakëzave yndyrore, dhe inflamacioneve që përbëjnë shkakun e goditjeve në zemër”.

AT04A ishte në gjendje të ndikojë sistemin imunitar për të prodhuar antitrupa që bllokojnë enzimin PCSK9 në qarkullimin e gjakut tek minjtë në studim. Studimi u botua në revistën European Heart.

Qasja imunoterapeutike, sipas zotit Siegel, është e ngjashme me një vaksinë në kuptimin që nuk ka për qëllim bakteret dhe viruset, por vetëm enzimën e dëmshme.

Duke komentuar mbi studimin, Ulrich Laufs nga Universiteti Saarland në Gjermani dhe Brian Ference nga Universiteti i Bristol, vunë në dukje se njerëzit që marrin ilaçe për uljen e kolesterolit, duke përfshirë AT04A, mund të kenë një rrezik në rritje për zhvillimin e diabetit.

Por zoti Siegel thotë se studimet e deri tanishme nuk kanë arritur në ndonjë përfundim të tillë.

Aktualisht, shumë njerëz me nivele të larta kolesteroli marrin ilaçe të përditshme që ulin kolesterolin LDL. Por, Siegel thotë se përputhshmëria është më pak se ideale.

“Ajo që disa studime kanë treguar është se pacientët, të cilët kanë patur një goditje në zemër, me ilaçin e ri këta pacientë do të kishin relativisht më pak gjasa për t’u prekur dhe pacientët të cilët nuk kanë patur një goditje në zemër do të kishin akoma më pak gjasa për t’u prekur prej goditjes”, thotë zoti Siegel.

Pllakëzat e yndyrës që zhvillohen në enët e zemrës mund të pengojnë rrjedhën e gjakut, duke shkaktuar goditje në zemër. Nëse një pllakës udhëton në tru, ajo mund të shkaktojë goditje. Sëmundjet e arterieve koronare janë shkaku kryesor i sëmundjeve dhe vdekjeve në mbarë botën.

Zoti Siegel thotë se ilaçi i ri mund të injektohet në lëkurë një herë në vit si imunizim. Pas përfundimit të studimeve edhe në njerëz, ilaçi për uljen e kolesterolit dhe pengimin e pllakëzave yndyrore mund të dalë në tregun farmaceutik brenda pak viteve të ardhshme. (voa)

Bakteria që prodhon oksigjen, shpresë për të sëmurët me zemër

bakterietSipas një studimi të fundit, bakteriet fotosintetike dhe drita, ngjallin shpresa për të sëmurët me zemër.

Studiuesit në Universitetin e Standfordit thonë se pasi bakteri u injektua në zemrat e minjve me sëmundje zemre dhe u përdor drita për të nisur procesin e fotosintezës, ata mundën të shtonin nivelin e oksigjenit, duke përmirësuar kësisoj punën e zemrës.

E bukura është se ky është një rreth vicioz”, thotë Joseph Woo, drejtues i studimit. “Injekton bakterin, i cili thith dioksidin e karbonit dhe me energjinë që marrin nga drita, lëshon oksigjen

Ky zbulim i rëndësishëm mund t’u vijë në ndihmë atyre që vuajnë nga ishemia kardiake, që ngushton enët e gjakut dhe për pasojë, pakëson furnizimin e muskujve të zemrës me oksigjen.

Në natyrë, ka një marrëdhënie interesante” shton Woo. “Njerëzit çlirojnë dioksid karboni, të cilin bimët e kthejnë sërish në oksigjen. Gjatë një infarkti, muskujt sërish përpiqen të pompojnë. Ka dioksid karboni, por jo oksigjen. Menduam nëse kishte ndonjë mënyrë për të vendosur qeliza bimore pranë atyre të zemrës, duke prodhuar kështu oksigjen nga dioksidi i karbonit

Fillimisht, shkencëtarët provuan të përdorin qeliza spinaqi, por kloroplastet, ku kryhet edhe procesi i fotosintezës, nuk ishin në gjendje të jetonin jashtë bimës.

Prandaj vazhduam kërkimet” thotë zoti Woo, duke shtuar se mundësia tjetër për procesin e fotosintezës ishte bakteria fotosintetike e quajtur cyanobacteria, pasi është “më e fortë” dhe gjatë eksperimenteve tregoi se mund të mbijetojë pranë qelizave të zemrës.

Zoti Woo dhe ekipi i tij, injektoi cyanobacteria në zemrat e minjve, pa anestezi. Pastaj ata bënë krahasimin midis niveleve të oksigjenit te minjtë zemra e të cilëve u ekspozua ndaj dritës dhe atyre që nuk iu ekspozua zemra ndaj dritës.

Grupit që iu injektua bakteri fotosintetik e që iu ekspozua zemra ndaj dritës, kishte më shumë oksigjen dhe zemra u punonte më mirë,” thotë Woo, duke shtuar se bakteria “u zhduk” brenda 24 orëve. Zemra punoi më mirë për të paktën katër javë, sipas tij.

Jemi ende në fazat fillestare”, shprehet zoti Woo, për studimin i cili u bë për herë të parë publik në revistën “Science Advances”. (voa)

Teknologjia përpiqet të eliminojë nevojat për ushqime shtazore

HamburgerDuke përdorur përbërës bimorë, shkencëtarët po rikrijojnë artikuj ushqimorë që aktualisht përdorin prodhime mishi apo blegtorie

Ka njerëz që bëhen vegjetarianë për arsye të ndryshme: fetare, etike apo për shëndet. Kuzhinjerë me imagjinatë kanë krijuar receta të ndryshme mjaft të shijshme për vegjetarianët. Tani teknologjia po përpiqet të gjejë zgjidhje për të ardhmen e rezervave ushqimore të njerëzimit duke u bazuar tek dieta bimore. Një numër kompanish në Kaliforni po përpiqen të zgjidhin problemet e përballimit të nevojave globale ushqimore duke u ofruar klientëve produkte novatore në dyqanet e ushqimeve.

Në këtë kuzhinë po realizohet një proces revolucionar: duke përdorur përbërës të thjeshtë ushqimorë, shkencëtarët duan të rikrijojnë artikuj ushqimorë si vezët.

“Eksperimentimi me përbërës ushqimorë që janë krejt të ndryshëm është i ngjashëm me ecjen e njeriut në Hënë. Këto janë gjëra që nuk janë bërë më parë, pra është diçka mjaft e vështirë,” thotë Chris Jones i kompanisë “Hampton Creek”.

Kompania “Hampton Creek” me qendër në San Francisko përdor shkencat robotike për të identifikuar burime bimore nga e gjithë bota që do të shërbejnë për të rikrijuar një variant vegjetarian të ushqimeve shtazore, si majoneza.

“Studiojmë karakteristikat molekulare dhe identifikojmë se si ndikojnë tek ushqimi që prodhohet: për shembull a e lejon brumin e kekut të fryhet, a i jep shije të mirë majonezës, apo nëse e bën kremoz gjalpin e kikirikëve,” thotë Josh Tetrick i kompanisë “Hampton Creek”.

“E gjithë kjo bëhet e mundur falë arritjeve të fundit në shkencat e analizimit dhe grumbullimit të të dhënave,” thotë Jim Flatt i kompanisë “Hampton Creek”.

Produktet e kompanisë tani i gjen në shumë dyqane ushqimesh në Shtetet e Bashkuara, Meksikë e Hong Kong.

Ky hamburger që duket se përbëhet nga mish i grirë në fakt e ka origjinën në një laborator në Los Anxhelos ku shkencëtarët kanë krijuar një substancë që ngjan me hamburgerin duke përdorur proteinën bimore të bizeleve dhe sojës.

Shkencëtarët tani po kërkojnë alternativa bimore për ato elementë ushqimorë që përmban dieta shtazore. Me këta elementë, shkencëtarët më pas rikrijojnë ushqimet tona të preferuara por me përmbajtje bimore.

“Ne marrim përbërës bimorë, i nxehim, i ftohim, ushtrojmë trysi në kushte laboratori për të lidhur proteinat që të marrin trajtën e indit të mishit të kafshëve,” thotë Ethan Brown i kompanisë “Beyond Meat”.

Produktet bimore mund të zgjidhin edhe problemin e rezervave ushqimore globale.

“Në Azi, në Afrikë, në Indi, kudo po shohim rritje të konsumit të proteinës shtazore. Nuk mendoj se planeti ynë mund ta përballojë këtë rritje kërkese,”thotë zoti Brown.

“Sigurimi i rezervave ushqimore është bërë problem gjithnjë e më i madh si rezultat i ndryshimeve klimatike dhe sfidave të tjera. Nëse zgjerojmë alternativat për të ushqyer popullatën globale, mund t’i zvogëlojmë rreziqet,”thotë Josh Tetrick i kompanisë “Hampton Creek”.

Ky shqetësim global, thonë shkencëtarët, e bën punën e tyre për të gjetur burime alternative ushqimore një domosdoshmëri për të ardhmen. (voa)

Rritet niveli i diabetit në Indi për shkak të mbipeshës

DiabetGjatë shtatë viteve të fundit, numri i fëmijëve në Indi të klasifikuar obezë ka arritur në 30% të popullsisë. Kjo shifër pritet të dyfishohet gjatë tetë viteve të ardhshme. Pesha e shtuar ka sjellë edhe një rritje të diabetit të tipit 2. Mjekët po japin alarmin për këtë prirje shqetësuese, e cila në shumicën e rasteve mund të trajtohet nëpërmjet dietës dhe ushtrimeve fizike.

Rohin Sarin është një fëmijë i zakonshëm, por të cilit i duhet të marrë insulinë katër herë në ditë nëpërmjet injeksionit.

“Kam gjilpërat e insulinës për të zëvendësuar insulinën që nuk e prodhon më pankreasi im. Prandaj duhet të bëj disa gjilpëra në ditë, shpesh edhe përpara se të ha diçka”, thotë ai.

15-vjeçari ka diabet të tipit 2.

“Shpesh më ndikon negativisht, p.sh. nëse luaj shumë ose nuk ushqehem siç duhet, më bie niveli i sheqerit. Pastaj më merren mendtë dhe nuk jam më në gjendje”, thotë ai.

E ëma, mjeke në ushtrinë indiane, e ka futur të gjithë familjen në një regjim diete dhe ushtrimesh.

“Ushqimet ‘fast food’ nuk u duhen dhënë fare fëmijëve. Gjithashtu, të merresh me një sport të çfarëdolloji, të mban të shëndetshëm, në veçanti nëse e fillon në moshë të re”, thotë e ëma, Gunjan Malhotra.

Rreth 30% e adoleshentëve indianë janë obezë, një faktor kryesor që mund të sjellë diabetin e tipit 2.

“Po rritet edhe numri i fëmijëve obezë, që është shkaktar kryesor i diabetit dhe problemeve të tjera. Stresi është një tjetër faktor i rëndësishëm. Në grupmoshën 14 – 18 vjeç u nënshtrohen gjithëfarëllojesh stresi”, thotë pediatri Amit Jain.

Vende të tjera e kanë krijuar tashmë përvojën se si të ulin përqindjen e diabetit.

“Kemi nivel të lartë diabeti, por duke mësuar nga vendet e zhvilluara dimë se çfarë politikash duhet të ndjekim për të shmangur etapat përmes të cilave kanë kaluar këto vende dhe për të kaluar direkt tek ulja e pranisë së diabetit në popullsi”, thotë Monika Arora, e Fondacionit për Shëndetin Publik të Indisë.

Nëse nuk merr masa, India do të përballet me një krizë të shëndetit publik, pasi diabeti mund të shkaktojë verbim, probleme të zemrës dhe të veshkave, madje edhe hemoragji në tru. (voa)

Ilaçet e kancerit dhe prova me minjtë

prova me minjteJo të gjitha ilaçet e kancerit kanë efekt tek pacientët. Për të shmangur gabimet gjatë provave me të sëmurët, disa kompani janë duke testuar rritjen e tumoreve identikë tek minjtë. Provat kanë treguar se shpesh ilaçet që kanë rezultat tek minjtë, kanë edhe tek njerëzit.

Ky mi është infektuar me të njëjtin tip kanceri të gjirit që ka prekur pacienten Eileen Youtie.

“Unë kam llojin e kancerit të gjirit që quhet “Triple Negative”. Kam trashëguar një mutacion gjenetik që m’i shton 80 për qind shanset për t’u prekur nga ky kancer.”

Youtie pagoi kompaninë “Champions Oncology”, me bazë në Nju Xhërsi, që të gjente një trajtim për të luftuar sëmundjen.

“Ne mbjellim qeliza tumorale të pacientëve me kancer tek një mi që ka mungesë imuniteti, ose që e ka të dëmtuar sistemin imunitar, në mënyrë që tek ai të rritet tumori; pastaj eksperimetojmë me kimioterapi të ndryshme, për të gjetur se cilat do të kenë më tepër rezultat tek pacienti.”

Doktore Davies thotë se laboratori mund të provojë ilaçe të ndryshme tek një numër minjsh njëkohësisht. Youtie ka mundësinë të zgjedhë mes disa ilaçeve.

“Ne morëm rezultatet dhe kimioterapia më pak toksike pati të njëjtin rezultat si edhe ajo më tepër toksike.”

Por përdorimi i minjve si mostra eksperimentale për ilaçet kushton shumë. Eileen Youtie pagoi 30 mijë dollarë, sepse ajo donte që kompania Champions të provonte për të një numër të madh ilaçesh.

Po ashtu, nuk ka garanci për suksesin. Nëse një trajtim ka rezultat tek miu, shanset që ai të funksionojë tek pacienti janë vetëm 50 për qind. Por nëse kimioterapia nuk funksionon tek miu, nuk funksionon as tek pacienti.

Një tjetër e metë është se pacientët e vonojnë trajtimin e kancerit deri sa të vijnë rezultatet laboratorike të miut.

Mbetet ende të provohet nëse ekperimentimi i kimioterapive tek miu është më mirë se sa gjykimi i një mjeku të mirë.

Kimioterapia që zgjodhi Youtie pati rezultat dhe ajo është e kënaqur me zgjedhjen që bëri, për ta provuar ilaçin më parë tek miu dhe më pas për t’iu nënshtruar vetë kimioterapisë. (voa)

Studjuesit: ushtrimet fizike ngadalësojnë plakjen

vrapimiUshtrimet fizike me intensitet të lartë mund të reduktojnë efektet e moshës në nivelin qelizor të njeriut dhe ta pakësojnë plakken me 9 vjet, thuhet në një studim.

“Fakti që je 40 vjeç nuk do të thotë se je 40 vjet biologjikisht”, thotë profesori i Universitetit Brigham Young, Larry Tucker.

“Të gjithë e dimë, se njerëzit mund të duken më të rinj se sa mosha e tyre e vërtetë. Sa më aktivë të jemi fizikisht, aq më pak na plaket trupi biologjikisht”,thotë profesori.

Studimi, i botuar në gazetën “Preventive Medicine” – Mjekësia Parandaluese, zbuloi se njerëzit me aktivitet të lartë fizik, kanë qeliza më të reja, bazuar tek matja e gjatësisë së telomereve të tyre.

Telomeret janë pjesa fundore proteinike e kromozomeve njerëzore, të cilat shkurtohen me kalimin e moshës, ngaqë sa herë që një qelizë riprodhohet, ajo shkurtohet. Ushtrimet fizike duket se e mënjanojnë këtë proces.

Tucker thotë se të rriturit që kryejnë shumë ushtrime fizike i kanë telomeret 9 vjet më të reja se sa njerëzit që nuk kryejnë ushtrime dhe 7 vjet më të reja se të personave që kryejnë ushtrime fizike në mënyrë të moderuar.

Për t’u konsideruar si individë shumë aktivë, gratë duhet të vrapojnë të paktën nga 30 minuta 5 herë në javë dhe burrat të vrapojnë nga 40 minuta 5 herë në javë.

“Nëse do të shohësh ndryshim në ngadalësimin e plakjes biologjike, pak ushtrime nuk janë të mjaftueshme. Nevojitet stërvitje e rregullt fizike dhe me intensitet të lartë.”- thotë prof. Tucker.

Ai arriti në këtë përfundim pasi studjoi të dhënat e 5,823 të rriturve, të cilët u përfshinë në studimin e Qendrave Amerikane për Kontrollin e Sëmundjeve, të Shëndetin Kombëtar dhe Studimit të Ushqyerjes, të cilat matën gjatësinë e telomereve të personave të përfshirë në studim. Shkencëtarët morën në konsideratë në këtë studim edhe nivelet e aktivitetit fizik të pjesëmarrësve.

Telomeret më të shkurtëra u vunë re tek njerëzit që kishin një jetë sedentare; diferenca mes telomereve të tyre dhe të atyre që kryejnë ushtrime fizike me intensitet të ulët nuk ishte shumë e ndryshme.

Prof. Tucker tha se ende nuk dihen arsyet përse aktiviteti fizik parandalon shkurtimin e telomereve.

“Ne e dimë se aktiviteti fizik i vazhdueshëm ndihmon në pakësimin e vdekjeve dhe në zgjatjen e jetës dhe tani e dimë që pjesërisht ky avantazh mund të realizohet në saje të ruajtjes së gjatësisë së telomereve”, – tha ai. (voa)

Një bakterje e lashtë ndihmon për të luftuar rezistencën ndaj antibiotikëve

EnterococciShkencëtarët po studiojnë një patogjen të lashtë për informacion se si mund të luftojnë një bakterje rezistente ndaj antibiotikëve në spitale dhe qendra të tjera të kujdesit shëndetësor.

Enterococci i përkasin një grupi prej gjashtë superbakterjesh të cilat infektojnë pacientët dhe u rezistojnë antibiotikëve, duke i bërë ata vdekjeprurës.

Shkencëtarët që kanë studiuar familjen e bakterit enterococcus zbuluan se ato u bënë rezistentë ndaj kushteve të vështira të jetesës rreth 450 milionë vjet më parë, shumë më parë se të shfaqeshin dinozaurët.

Thuhet se kafshë më të dobëta kishin depozituar jashtëqitjet e tyre në toka të infektuara nga këto bakterje, të cilat mësuan si t’u mbijetojnë kushteve të vështira, të tilla si nxehtësia e diellit.

“Stërgjyshi” i bakterit, i cili u gjet i ngrirë në një copë akulli 30,000 vjeçare, mund të nxirret prej aty dhe të studiohet nga shkencëtarët modernë. Kaq rezistentë janë bakteret enterococci, sipas Michael Gilmoreit, oftamolog dhe mikrobiolog, drejtuesi i programit të Universitetit të Harvardit për rezistencën ndaj antibiotikëve.

“Bakterjet enterococci janë po aq të rrezikshëm sa buburrecët furrtarë. Janë shumë shumë të vështirë për t’u vrarë. Kështu që ne mendojmë se është pikërisht tipari që zhvilluan bakterjet enterococcus për të mbijetuar në tokë që po i bën ata kaq të fortë dhe të aftë për të mbijetuar sot nëpër spitale,” thotë Gilmore.

Ai mbikëqyri një ekip shkencëtarësh që studiuan gjenomin e 24 pjestarëve të familjes së baktereve enterococcus dhe zbuluan 45 tipare të ndryshme që i bëjnë ata rezistentë ndaj antibiotikëve dhe dezinfektantëve në spitalet moderne.

Duke hulumtuar materialin gjenetik të bakterjes në lashtësi, studiuesit gjetën gjurmë të paraardhësve të bakterjeve enterococcus në Shpërthimin Cambrian 542 milionë vjet më parë, kur kafshët dolën për herë të parë nga deti.

Bakterja e strehuar në zorrët e zvarranikëve që miliona vite më vonë u bë rezistente ndaj mjedisit rreth tij.

Gilmore thotë se shkencëtarët po studiojnë gjenetikën e patogjenit për të identifikuar mjetet me të cilat mund të luftohet në të ardhmen ky superbakter. Ai tha se enterococcusi jeton midis qindra baktereve të tjera në aparatin tretës të kafshëve, pa e dëmtuar atë. Në spital, njerëzve u jepen antibiotikë për të luftuar infeksionet, por ilaçi vret gjithashtu bakteret e mira, të cilat mbajnë nën kontroll bakteret enterococcus.

Në këto kushte, superbakterja të cilin ilaçet nuk e kanë vrarë dot, krijon imunitet edhe më të madh. Me kalimin e kohës, bakteret rezistente krijojnë mekanizmat e tyre mbrojtës, përfshirë një shtresë të jashtme të trashë, e cila nuk e bën të vështirë penetrimin e antibiotikëve.

Bakterja rezistent dhe pa asgjë që ta pengojë, mund të futet në gjak apo organet përmes plagëve dhe kateterave. Me t’u infektuar pacientët, nuk u përgjigjen antibiotikëve dhe mund të vdesin nga shoku septik dhe mosfunksionimi i organeve.

Gilmore tha se qëllimi i kërkimit që gjurmon bakteret enterococcus deri në origjinën e tyre parahistorike është që ta zhdukë këtë bakterje rezistente nga spitalet. (voa)

Një studim i ri për shtimin në peshë

on Thursday, July 7, 2011 in Montpelier, Vt. (AP Photo/Toby Talbot)Me kalimin e moshës njerëzit shtojnë në peshë por, sipas shkencëtarëve, s’është faji i tyre. Ata kanë zbuluar mekanizmin biologjik, i cili bën që beli të zgjerohet gjatë moshës mesatare.

Endokrinologu Jay Chung thotë se mes moshës 20 dhe 50 vjeçare, njerëzit shtojnë mesatarisht 13 kilogramë, në mos më tepër.

Chung nga laboratori i kërkimeve mbi obezitetin dhe moshën në Institutin e Zemrës, Mushkërive dhe Gjakut në Washington, DC, ishte në krye të një grupi shkencëtarësh që zbuluan rolin që luan në shtimin në peshë enzima e quajtur DNA-PK, e cila është shumë e përhapur në moshën mesatare. Chung tha se kjo enzimë bëhet më aktive me kalimin e moshës.

“Është si të duash të shtosh shpejtësinë me këmbën te frenat”, – thotë Chung.“Enzima nuk lejon që dhjami në pjesën e belit të digjet nga indet që kërkojnë më shumë energji, siç janë ato të muskujve skeletorë”.

Studjuesi Chung shpjegon se kur është hiperaktive, enzima DNA-PK bën që njeriu të humbasë dalëngadalë një element të rëndësishëm brenda qelizave, mitokondrinën, e cila vepron si një serrë që furnizon trupin me energji, duke djegur në të njëjtën kohë dhjamin.

Në një artikull të publikuar në gazetën Metabolizmi i Qelizave, Chung dhe kolegët e tij përshkruajnë rolin që luan enzima DNA-PK tek shtimi në peshë për personat e moshës mbi mesatare. Shkencëtarët thanë se po kërkojnë për një element që ka aftësinë ta bllokojë këtë enzimë te minjtë.

Pasi zbuluan mekanizmin biologjik te majmunët në moshë mesatare, studjuesit u dhanë minjve të rritur ushqime të pasura me yndyrna. Pastaj, gjysmës së tyre u injektuan substancën që bllokon enzimën DNA-PK.

Chung vuri re se kafshët që morën trajtim nuk shtuan në peshë aq shumë sa brejtësit që nuk morën, pra, “të parët shtuan rreth 40 përqind më pak peshë e përveç kësaj, ishin të mbrojtur nga diabeti i tipit 2. Minjtë e kuruar kishin gjithashtu rezistencë fizike për një kohë më të gjatë se ata që nuk morën bllokuesin e enzimës DNA-PK.”

Në lidhje me pakësimin e rrezikut për t’u prekur nga diabeti i tipit 2, studjuesi Chung thotë se bllokuesi i enzimës DNA-PK ul ndjeshëm rastet e sëmundjeve të zemrës dhe problemeve të tjera tipike për të rriturit.

Zbulimi mund t’i japë zgjidhje atij që Chung e quan paradoksi i moshës së mesme. Me kalimin e kohës, njerëzit shtojnë shumë në peshë, ndonëse hanë më pak, duke u fajësuar pa të drejtë.

“Shoqëria ia hedh fajin për shtimin në peshë në moshën mesatare mungesës së ushtrimeve, mënyrës së të ushqyerit dhe mungesës së forcës së vullnetit apo disiplinës. Por studimi tregon se përgjegjës për shtimin në peshë gjatë moshës mesatare është një program gjenetik ,” – thotë Chung.

Ai shtoi se bllokuesi i enzimës DNA-PK nuk jep efekt te të rinjtë obezë, sepse këta të fundit kanë një dietë të varfër ushqimore dhe nuk vuajnë nga dëmtimi i mitokondrinës.

Sipas zotit Chung, përpara se bllokuesi i enzimës DNA-PK të provohet te njerëzit, ai duhet provuar tek një numër më i madh kafshësh dhe më pas do të duhen edhe shumë vite të tjera, para se ilaçi të miratohet. (voa)

Lëvizja kundër vaksinave në SHBA

A healthy volunteer receives the NIAID Zika virus investigational DNA vaccine as part of an early-stage trial to test the vaccine's safety and immunogenicity. This is the first administration of this vaccine in a human.Aktivistët kundër vaksinimit të fëmijëve u mblodhën në një protestë në Uashington.

Gabriele Cashman udhëtoi për pesë orë me makinë për të mbështetur kauzën kundër vaksinave. Ajo dhe bashkëshorti i saj nuk duan që fëmijëve të tyre t’u imponohet vaksinimi. “Duhet të jetë vendimi ynë si prindër nëse dëshirojmë apo jo të vaksinojmë fëmijët”, thotë ajo.

Lëvizja kundër vaksinave ka fituar aq shumë terren sa që doktorët si Peter Hotez janë të alarmuar. Ai punon për vaksinat në Kolegjin Baylor të Mjekësisë, në Houston, të shtetit Teksas. “Kemi tashmë në shtetin e Teksasit, 50 mijë fëmijë prindërit e të cilëve kanë vendosur të mos i vaksinojnë”, thotë ai.

Doktor Hotez thotë se këta fëmijë jetojnë përgjithësisht në komunitet me të tjerë. Ai është i shqetësuar se vetëm një epidemi fruthi mund t’i bindë këta prindër se vaksinat shpëtojnë jetë dhe parandalojnë paaftësitë fizike.

Aktivistët nuk i besojnë shkencës. Madje në të kundërt, ata besojnë se vaksinat mund të shkaktojnë çdo gjë, që nga autizmi dhe deri në alergji të rënda. Shumë prej tyre thonë se njohin fëmijë që janë dëmtuar nga vaksinat.

Por, doktor Anthony Fauci, i Institutit Kombëtar të Shëndetit, thotë se megjithëse fëmijët mund të kenë reaksione, ato janë aq të rralla sa nuk është e mundur të maten. Doktor Fauci drejton Institutin Kombëtar për Alergjitë dhe Sëmundjet Ngjitëse, si dhe mbikqyr zhvillimin e vaksinave.

Efektet dytësore që mund të kenë fëmijët janë zakonisht të vogla, thotë Dr. Linda Fu, pediatre në Qendrën Kombëtare Mjekësore të Fëmijëve, në Uashington. “Efektet më të rëndomta të vaksinave janë dhimbja në vendin e injeksionit dhe temperaturë për rreth 24 – 48 orë”, thotë ajo.

Megjithatë, aktivistët anti-vaksinë, si Irine Pi që ndihmoi në organizimin e protestës në Uashington, janë të bindur se vaksinat përmbajnë edhe përbërës të dëmshëm. Përbërësi konservues thimerisal u hoq nga vaksinat në SHBA në vitin 2003, për të qetësuar shqetësimin e prindërve se ai shkakton autizëm. Studime të shumta në SHBA dhe gjetiu tregojnë se ky element nuk ka asnjë efekt negativ tek fëmijët. Por, zonja Pi është e bindur se përbërës të dëmshëm u shtohen vaksinave që marrin rregullisht fëmijët.

Tashmë po shtohet alumini. Përpos kësaj, janë edhe përbërësit si formaldehidi, polisorbati, sasi të konsiderueshme qelizash nga fetuse të abortuara, qeliza të bagëtive, derrave, deleve, majmunëve dhe qenërve. Këto qeliza nuk kanë vend të injektohen në trupin e njeriut”, thotë zonja Pi.

Sërish, shkenca flet ndryshe. Doktoresha Fu është e specializuar për imunizimin. “Vaksinat që marrin fëmijët sot janë më të pastra, me të sigurta, dhe më të efektshme”, i tha ajo Zërit të Amerikës.

…made aq të efektshme sa që të rinjtë nuk kanë më memorie të sëmundjeve që ato parandalojnë, thotë doktoreshë Flavia Bustreo, e Organizatës Botërore të Shëndetit.

Nëse bisedoni tani me një nënë të re ose një baba të ri në Itali, vendi nga vij unë, ata nuk e dinë se ç’është difteria. Nuk e kanë parë kurrë. Nuk e dinë se mund të humbasësh fëmijën prej difterisë”, thotë ajo.

Organizata Botërore e Shëndetit ka një faqe në internet për t’i ndihmuar prindërit të gjejnë informacion të besueshëm për sigurinë e vaksinave. Edhe agjensia CDC e qeverisë amerikane ofron të njëjtën mundësi informimi.

Doktor Hotez kërkon që qeveria amerikane të zhvillojë një fushatë për t’i bindur prindërit të vaksinojnë fëmijët, ndërsa doktor Fauci nuk është dakort.

Mendoj se do të ketë gjithnjë një përqindje njerëzish, të cilët pavarësisht se çfarë provash u ofron, nuk do të binden. Mendoj se është më mirë të respektohet qëndrimi i njerëzve që janë kundër vaksinave, të mos denigrohen dhe të mos kritikohen, por thjesht t’u shpjegohet me prova solide se cilat janë përfitimet dhe rreziqet e vaksinimit për një shëndet qartësisht më të mirë të fëmijëve të tyre”, thotë doktor Fauci.

Doktor Hotez po shkruan tani libra për prindërit me temën e vaksinave. Ai thotë se shkencëtarët duhet të shkëputen nga laboratorët e tyre dhe t’u flasin prindërve për vaksinat.

Përndryshe, thotë ai, fëmijët do të vuajnë dhe do të vdesin nga sëmundje që mund të parandalohen. (voa)

OBSH: mijëra vetë vdesin nga hepatiti viral

hepatitOrganizata Botërore e Shëndetësisë e Kombeve të Bashkuara, OBSH, thotë se miliona jetë njerëzish mund të shpëtohen, nëse personat e infektuar me hepatit viral do të kishin bërë analiza dhe do të ishin mjekuar për këtë sëmundje që mund të jetë vdekjeprurëse.

Të dhëna të reja të organizatës, të publikuara në raportin e vitit 2017 “Hepatiti”, tregojnë se rreth 325 millionë njerëz në mbarë botën jetojnë me infeksionet kronike të hepatitit B, ose C.

OBSH thotë se qindra mijëra njerëz të infektuar me këtë sëmundje vdesin, ngaqë nuk kanë mundësi të bëjnë analiza dhe të marrin mjekime që do t’u shpëtonin jetën. Agjencia botërore thotë se shumica e tyre nuk kanë bërë ndonjëherë analiza dhe as që e dinë fare se janë të infektuar nga sëmundja.

Për pasojë, thotë OBSH, ata mbeten pa u kuruar dhe të rrezikuar që infeksioni të përparojë ngadalë, “duke u shndërruar në sëmundje kronike të mëlçisë, kancer e deri vdekje.”

Virusi i Hepatitit B transmetohet tek njerëzit përmes kontaktit të gjakut, apo lëngjeve të tjera trupore.

Virusi i Hepatiti C përhapet drejtpëdrejt përmes kontaktit me gjakun e infektuar.

Sipas vlerësimeve të kohëve të fundit, hepatiti viral ka shkaktuar

1.34 milionë vdekje në vitin 2015 dhe rreth 1.75 millionë njerëz janë infektuar së fundmi me hepatitin C, duke e çuar numrin e përgjithshëm të njerëzve që jetojnë me sëmundjen në mbarë botën, në 71 milionë vetë.

Gottfried Hirnschall, Drejtor i Programit Global për Hepatitin në OBSH, thotë se numri i vdekjeve nga hepatiti viral është i përafërt me vdekjet nga tuberkulozi.

Megjithatë, ai theksoi se hepatiti shkakton më tepër vdekje se sa virusi HIV, që shkakton SIDË-n dhe shumë më tepër se sa malaria.

Zoti Hirnschall thotë se ka një numër të madh mjetesh, si vaksinat, shumë të efektshme dhe ilaçe të tjera që mund ta parandalojnë hepatitin të bëhet një sëmundje kronike dhe vdekjeprurëse.

Hepatiti B transmatohet kryesisht në vitin e parë të jetës, nga nëna tek fëmija dhe është më i përhapur në rajonet e Paqësorit Perëndimor dhe të Afrikës.

Mënyrat më të mundshme për transmetimin e hepatitit C janë inxheksionet josterile në qendra të pakontrolluara mjekësore dhe drogat e marra me inxheksione. Ndërsa përdorimi i gjilpërave dhe shiringave të pastra ndalon transmetimin e sëmundjes, Gottfried Hirnschall thotë se ka një ilaç shumë të efektshëm që mund ta kurojë hepatitin C brenda një periudhe relativisht të shkurtër.

Hirnschall tha se mundësi të reja për kurimin e hepatiti C dhe eliminimin e mundshëm të hepatitit B përmes vaksinimit, kanë krijuar kushte të favorshme dhe vëmendje për të madhe nga publiku për parandalimin e këtyre “epidemive të heshtura”. (voa)