Kategoritë: Kulturë

Me rastin e 85-vjetorit të lindjes së Ismail Kadaresë ju sjell disa nga thëniet e tij të vlefshme.

Ismail Kadare

“Ka gjithmonë kohë që njerëzit të bëjnë diçka për popullin e tyre”.

“Të falësh nuk do të thotë të harrosh”.

“Sillu aq mirë me ata që të lëndojnë, sa t’iu vijë neveri nga vetja e tyre”.

“Ata që shohin qartë edhe larg, në të ardhmen janë të padëshirueshëm për çdo pushtet tiranik”.

“Armiku mbetet armik, edhe i vdekur qoftë”.

“Sa i hollë është kufiri mes urrejtjes dhe dashurisë. Në ankthin e dhimbjes klith: Të urrej, sepse nuk mund të dashuroj askënd tjetër”.

“Fjala është si bleta që ka edhe mjaltin, edhe thumbin”.

“Kultura antike është pasaporta autentike e kulturës kombëtare”.

“Dëgjo… Është shumë e vështirë të diskutosh në mbretërinë e idiotëve”.

“Popujt, librat e tyre të mëdhenj, me gjak zakonisht i kanë larë. – Ata që shpikën shpejtësinë reaktive, larg Atdheut sigurisht do kenë qenë ndonjëherë!”

“Gjuha më e mirë se gjithçka tjetër jep shpesh dritën ose mjerimin e një kohe.”

“Letërsia autentike nuk përputhet me diktaturat. Shkrimtari është armiku natyror i diktaturave.”

“Njeriu në jetë ka nevojë për një filxhan shkencë, një shishe kujdes dhe një oqean durim.”

Një shkrim që nuk njeh komb dhe nuk njeh kufi: “Ju akuzoj, se bashkë me programet tuaja jeni përgjegjësit kryesorë të kalbëzimit kulturor të vendit tonë!”

tvKëto fjalë të mia, nuk do të ndryshojnë asgjë, por shpresoj që të ndaj zemërimin tim, që të mund të përhapet më shumë se një pandemi.

Unë e kam për ju,

Barbara D ‘Urso, Maria De Filippi, Alfonso Signorini, Alessia Marcuzzi dhe gjithë hordhinë tuaj në llogoret e këtij ferri …

Unë Ju akuzoj.

Ju akuzoj, se jeni ndër përgjegjësit kryesorë të kalbëzimit kulturor të vendit tonë, barbarisë shoqërore, korrupsionit dhe gërryerjes të tij morale, shkatërrimit mendor të gjeneratave të reja, varfërimit etik të të rinjve, shtrembërimit të edukimit të fëmijëve tonë.

Ju me televizionet tuaj plehra, me programet e tuaja të pista, shfaqjet tuaja artificiale, pseudo, false, mashtruese, keni kontribuar në dorën e parë dhe të paskrupullt në dekadentizmin e mijëvjeçarit të tretë, i cili kësaj here, për fat të keq, nuk sjell asnjë vlerë, por vetëm atë asgjënë kozmike.

Ju jeni bashkëpunëtorë dhe promovues të vetëdijshëm të këtij procesi pervers mediatik , që përfshin bindjen për një vetë-realizim të bazuar ekskluzivisht në pamjen e jashtme, në shfaqjen e famës, suksesit dhe bukurisë, në kërkimin e vazhdueshëm të duartrokitjeve, në miratimin e publik, ndërtimin e asaj që duan të tjerët dhe jo të asaj që jemi.

Kjo është bota juaj, kjo është ajo që ju keni vjellur nga studiot tuaja televizive për vite me radhë.

Ju keni promovuar vrazhdësinë, injorancën, varfërinë morale dhe kulturore si modele të marrëdhënieve dhe njohjes shoqërore, sepse programet tuaja janë të mbushura, me sharlatanë, injorantë dhe të paedukuar. U keni dhënë famë dhe i keni shndërruar në modele për t’u imituar personazhe që nuk kanë vlera, nuk kanë kulturë, nuk kanë asnjë busull morale.

Ju përfaqësoni poshtërimin e të diplomuarve, përuljen e atyre që studiojnë, të atyre që investojnë kohë dhe burime në kulturë, të atyre që janë të frustruar dhe më në fund braktisin Italinë, sepse  vëmendja është per teatrot e programeve tuaja.

Unë flas si mësues, i cili sheh me zemërim si nxënësit e tij imitojnë arrogancën, gënjeshtrën, pamjen e jashtme, provokimin, vrazhdësisë që përhapin personazhet në televizionin tuaj. Flas si ai që sheh të njëjtën dinamikë në një realitet të trishtë që përsëritet në klasat e mia, me nxënës që besojnë se kjo dhe vetëm kjo është mënyra për tu lidhur me bashkëmoshatarët e tyre dhe për tu pranuar prej tyre dhe për t’u vlerësuar prej tyre. Si mësues i cili sheh hutim, frikë, izolim në sytë e atyre fëmijëve që nuk përshtaten, që nuk i dorëzohen më joshjes së kësaj bote të tmerrshme, por që për këtë shpërblehen me veçim dhe tallje.

Unë kam parë në vitet e mia të mësimdhënies së pari me hutim, pastaj me shqetësim, tani me terror qindra nxënës sillen si kopje të personazheve të turpshëm që mbushin programet tuaja, duke u përpjekur të jenë si ata. Dhe unë jam i neveritur nga vetëkënaqësia që ju kullon në programet tuaja në prani të personazheve të caktuara.

Unë ju akuzoj, sepse ju jeni personalisht përgjegjës për të gjitha këto.

Shpresoj në fundin tuaj profesional dhe në zhdukjen tuaj mediatike, sepse këto janë ndëshkimet e duhura për dëmet e pariparueshme që i keni shkaktuar vendit.

Barbara D ' Urso, Maria De Filippi, Alfonso Signorini, Alessia Marcuzzi

Marco Galice

Pse, megjithatë, të gjitha këto të papritura, të gjitha këto të këqija janë bërë e po bëhen, kanë ndodhur e po ndodhin në Kosovë dhe në Shqipëri?

Pushteti i korruptuarKjo vepër i kushtohet pakënaqësisë, mund të thuhet,
madje, dëshpërimit që ka populli shqiptar sot ndaj politikës së
brendshme të oligarkisë politike të Shqipërisë dhe të Kosovës,
e cila të këqijat e shumta dhe dështimet e rënda po përpiqet t’i
fshehë pas politikës së jashtme.
Pse mund të thuhet kështu?
Në politikën shqiptare të fundit të shekullit njëzet dhe të
fillimit të shekullit njëzet e një, përpos një numri të vogël
individësh, do të gjenden shumë mendje të ngushta me pak
a aspak kulturë politike, me pak a aspak mendje historike,
me pak a aspak dije për organizim shtetëror, me pak a aspak
qartëpamje për sfidat e së ardhmes, kurse disa prej tyre
edhe me jetëshkrime politike pothuaj të komprometuara për
gjendjen, qëllimet dhe vlerat e kohës së re.
Liria me të cilën na ndriçoi fillimshekulli premtues, prej
pushtetarëve të ndryshëm do të kuptohet në mënyra shumë
të ndryshme, duke e dëshmuar atë mençurinë e të urtëve
evropianë se lirinë më lehtë e fitojmë se ç’dimë ta përdorim.
Në këtë fillimshekulli për shumëçka nuk kemi menduar kur
do të duhej të kishim menduar, prandaj shumëçka nuk do të
dimë, që do të duhej tashmë ta dinim.
Nuk kemi menduar se, siç e kanë thënë të tjerë para
meje, liria mund të shfrytëzohet në mënyra të ndryshme prej
njerëzve të ndryshëm: prej dikujt shfrytëzohet në radhë të parë
për shprehje të lirë të mendimit; prej dikujt në radhë të parë
për të fituar pasuri; prej dikujt në radhë të parë për të krijuar
karrierë politike pavarësisht me çfarë mjetesh; prej dikujt për
të penguar ngritjet e të merituarve dhe të diturve; prej dikujt
për të urrejtur; prej dikujt në radhë të parë për të gënjyer e prej
dikujt për të sharë e për të fyer të madh e të vogël, burra e gra!
Dhe për shumëçka tjetër.
Nuk kemi ditur se demokracia, sidomos ajo e shtetit që
nuk është bërë ende shtet i së drejtës, por i shtetit që është
ende shtet i pushtetarëve, që shtetin e shikojnë pafytyrshëm si
shtëpinë e tyre private, demokracia bëhet e pafuqishme ndaj
shumë të këqijave.
***
Nuk kemi ditur dhe, natyrisht, nuk kemi pritur se tribunat
e quajtura demokratike do të mund të jenë të pushtuara jo
vetëm për diskutime të kulturuara, të argumentuara, me të
cilat paraqiten dhe mbrohen e drejta dhe e vërteta, por edhe
për ulërima parahistorike të disa prijësve partiakë, të cilët për
të mirën e përgjithshme mendojnë sa për borën e parvjetme!
***
Nuk kemi ditur dhe nuk kemi pritur se sovrani –
populli shqiptar nuk do të mund të bëjë asgjë, bash asgjë,
për të penguar primitivizmin, arrogancën, pangopësinë,
korrupsionin, nepotizmin e klasës politike dhe plaçkitjen e
vjedhjen e pasurisë kombëtare nga ana e saj!
Nuk kemi ditur dhe nuk kemi pritur se partitë politike
në vend se forca politike, që mendojnë se si dhe se sa do
ta ndryshojnë për të mirë shoqërinë, do të bëhen firma që
mendojnë se sa do të pasurohen vetë dhe se sa do të pasurohen
udhëheqjet e tyre!
***
Nuk kemi ditur dhe nuk kemi pritur se klasa e mesme, pa
mendjen e së cilës asnjë shoqëri dhe asnjë shtet nuk mund të
gjejë as gjedhen e duhur të qeverisjes së sotme, as të ardhmërisë
vërtet premtuese, do të jetë kaq e shpërfillur, madje, kaq e
mosduruar prej klasës politike, prej klasës politike të pajisur
pamoralshëm me magjistratura e me doktorata në sajë të
mjerimit shpirtëror të pjesës së korruptuar materialisht dhe
moralisht të kësaj shtrese të mesme!
***
Nuk kemi ditur dhe nuk kemi pritur se pushtetarë të
rendit të parë pushtetar do të shfrytëzojnë korrupsionin e
nepotizmin për interesa të ndryshme vetjake, do të zhvasin
pasuritë kombëtare, do të bëjnë uzurpime të ndryshme, do të
shfrytëzojnë konfliktin e interesit e, megjithatë, do të mbesin
të pandëshkuar e të pandëshkueshëm si cezarët në Perandorinë
Romake e despotët në despotitë orientale!
Nuk kemi ditur dhe nuk kemi pritur se edhe mbas turpit
me të cilin e kishin shënuar përgjithmonë veten Esat Toptani
dhe Ahmet Zogolli duke i falur tokë kombëtare e sovranitet
kombëtar pushtuesit serb dhe malazez, do të kemi aq
pushtetarë, dhe aq çerekintelektualë, dhe aq çerekakademikë,
që pa aspak brejtje të ndërgjegjes do t’i falin Greqisë tokë e
dete të Shqipërisë e do t’i falin Malit të Zi tokë të Kosovës,
duke cenuar kështu jo vetëm pasuritë natyrore po edhe sigurinë
e tyre!
***
Nuk kemi ditur dhe nuk kemi pritur se oligarkia politike
e Kosovës do t’i shpallë të vjetruara pas tre vjetësh krimet
ekonomike dhe krimet e bëra me konflikt të interesit dhe do t’i
shpallë ashtu, të vjetruara, për të shpëtuar vetë, me trabantët
e vetë, prej ndëshkimeve prej të cilave ligjet e demokracisë
kurrë s’do t’i lenin të shpëtojnë.
Nuk kemi ditur dhe nuk kemi pritur se Njëmendësia jonë
do të jetë e shënuar, o sa dëshpërueshëm: prej përmbysjes
intelektuale, prej mjerimit ekonomik dhe prej rënies morale,
që do t’i nxisin shqiptarët më masivisht se kurrë në historinë e
tyre që të kërkojnë shpëtim në Botë!
***
Nuk kemi ditur dhe nuk kemi pritur që ish të burgosurit
politikë, aq vetëflijues dikur, do të heshtin siç po heshtin,
kryevarur, do të bëhen të shurdhër siç po bëhen, kryevarur, ndaj
të këqijave të shumta, të gjithfarëllojshme, ndaj padrejtësive,
ndaj shpifjeve, gënjeshtrave, mashtrimeve, korrupsionit,
nepotizmit, krimeve të ndryshme politike dhe materiale të
oligarkisë së sotme politike të Kosovës!
Kanë harruar të thonë çka është tepër e rëndësishme të
thuhet sot: Mjaft më!
Por…? Por…? Por…?
Por tani po shihet se larg më të shumta se ato shpresat
që kemi ditur dhe se ato shpresat që kemi pritur janë ato të
këqijat për të cilat as nuk kemi ditur as nuk kemi pritur se
do të na dalin, se do të shumohen siç janë shumuar në këtë
Njëmendësinë tonë!
Pse, megjithatë, të gjitha këto të papritura, të gjitha këto të
këqija janë bërë e po bëhen, kanë ndodhur e po ndodhin në
Kosovë dhe në Shqipëri? Pse? Pse? Pse?
Pse? – do të provoj të tregojë në krerët vijues të librit.
Fragmente nga parathënia e librit “Pushteti i korruptuar – protagonistet dhe viktimat”, 2016
Rexhep Qosja

Vargje kohe

Kulturë
Bejtullah Sadiku: Kolltuku i Ferrit
E diele, 06.12.2020, 11:39 AM

Kolltuku i Ferrit

Kur shpirti gërryhet

zemra thyhet

se ditë e për ditë

në popull e shqiptari

ndihet keq e si ma zi.

Popull i vjetër antik

i njohur historikisht

me vese, tradita, gjuhë e kulturë

pellazge-ilire-arbërore

me histori e trashëgimi

ku botës i dha heronj e luftëtarë

intelektualë e sundimtarë

princa e mbretëri shqiptare

fitues të çmimit Nobël e Shenjtorë

akademikë e doktorë

poetë, shkrimtarë e profesorë

me tempuj dijesh në nivel superior.

Po si kështu sot…?!

harrojmë të kaluarën

përbuzim të djeshmen e të sotmen

shkelëm mbi gjak e Komb.

Ah si u prish nderi e morali

etika, vetëdija e ndërgjegjja

ku çdo vlerë degjenerohet

për grusht lek e kolltuk të”ferrit”.

Bejtullah Sadiku, Berlin 2020

Çka është injoranca?

InjorancaINJORANCË f.

1. Padituri, padije, mungesë arsimi. Injorancë e madhe (e plotë). E la në injorancë. Dolëm nga injoranca.
2. keq. Njohje fare e cekët ose shumë e kufizuar e diçkaje (zakonisht për një fushë të dijes, për një dukuri etj.); trashtinë. Injorancë në filozofi (në politikë, në ekonomi).

INJORANT m.

1. Njeri që nuk ka marrë asnjë lloj arsimi, njeri i pashkollë, i paditur.
2. keq. Ai që e njeh diçka në mënyrë fare të cekët ose shumë të kufizuar; ai që nuk i kupton fare gjërat ose i kupton keq ato; njeri i pagdhendur që nuk di të sillet në jetë. Injorant i madh. Injorant në politikë (në letërsi, në muzikë, në art).
3. Përd. mb. sipas kuptimeve të emrit. Kleri injorant. Klikë injorante.

“Dergjet atdheu në robëri të errët, i verbuar me dy palë mjegulla të zeza mbi faqe, që janë mëkati dhe mosdija.”

Pjetër Bogdani (1630 –1689)

“Injoranca i nxit njerëzit t’i bashkohen një partie e turpi s’i lë më të largohen prej saj”

George Savile, (1633 –1695)

“Elementi më i dhunshëm i shoqërisë sonë është injoranca.”

Emma Goldman (1869 –1940)

“Të vetmet fitore që nuk lënë shije të hidhur në ndërgjegje, janë ato që arrihen kundër injorancës”

Napoleon Bonaparti ( 1769 – 1821

“Kur injoranca bëhet një me pushtetin, rezulton të jetë armiku më i madh që drejtësia mund të ketë”

 James  Baldwin (1924 –1987) 

“Një mjek injorant është ndihmësi i vdekjes”

Ibn Sina (Avicenna) ( 980 – 1037)

Vetëm të mençurit duan të mësojnë. Injorantët preferojnë të japin mësim

Edouard le Berquier

“Armiqtë tanë më të këqij nuk janë injorantët, por inteligjentët e korruptuar.”

 Graham Greene  (1904 –1991)

“Një njeri që njeh vetëm Biblën, as Biblën nuk e njeh.”

Matthew Arnold (1822 –1888)

“Për interesat e veta, edhe djalli mund të citojë Biblën”

William Shakespeare (1564 –1616)

“Kur misionarët mbërritën në Afrikë, ata kishin Biblën e ne kishim tokën. Na thanë të lutemi me sy mbyllur. Kur i hapëm, ata kishin tokën e ne kishin Biblën.”

Jomo Kenyatta (1897 – 1978)

Çka është besëtytnia?

Bestytënia

BESËTYTË mb.

Që beson në gjëra të kota, që është i dhënë pas besimeve të kota. Njeri besëtytë.

BESËTYTNI f.

Paragjykim i gabuar, sipas të cilit disa ngjarje e dukuri merren si shenja të fshehta, që parathonë të ardhmen ose që sjellin të mirën e të keqen; besim i verbër i njerëzve të prapambetur në forcat e mbinatyrshme, besim i kotë. Besëtytni fetare. Njeri me besëtytni. Lufta kundër besëtytnive. 

 

“Dija e çliron njeriun nga besëtytnia.”

James Dewey Watson (1928)

 

“Besëtytnia është feja shpirtrave të dobët.”

Edmund Burke (1729-1797)

 

“Besëtytnia është feja e vërtetë e turmës.”

Aldo Busi (1948)

 

“Është frika që e ngjiz, që e mban dhe që e ushqen besëtytninë”

Baruch Spinoza (1632-1677)

 

“Nuk ekzistojnë njerëz më besëtytës se skeptikët.”

Leon Trocki (1879-1940)

 

“Fanatizmi ka lidhje me besëtytninë siç ka lidhje deliri me gripin.”

 Voltaire (1694–1778)

 

“Filozofia shuan botën nga flakët që ndez besëtytnia.”

Voltaire (1694–1778)

 

“Frika është burimi kryesor i besëtytnisë dhe mizorisë. Tejkalimi i frikës është fillimi i urtisë.”

Bertrand Russell (1872-1970)

 

“Besëtytnia ndjell tersllëk.”

Raymond  Smullyan (1919-2017)

 

Jean-Baptiste Alphonse Karr:

Alphonse Karr

Jean-Baptiste Alphonse Karr (24 nëntor 1808 – 29 shtator 1890) ishte kritik, gazetar dhe novelist francez:

Besoj në Zotin që ka krijuar njerëzimin, jo në Zotin që njerëzimi krijoi.

Lypësit grabisin të varfrit.

Shumë miq, pak miqësi.

Lumturia përbëhet nga fatkeqësi të evituara.

Prona është një kurth. Mendojmë se e zotërojmë atë, po në fakt jemi të zotëruar prej saj.

Fyerjet janë shumë poshtëruese për ata që i thonë, kur nuk arrijnë të poshtërojnë ata të cilëve u drejtohen.

Shumë gjëra shkojnë keq sepse njerëzit nuk e shohin profesionin si një qëllim, por si një mjet.

Të gjithë duan miq, askush nuk shqetësohet të jetë i tillë.

Në parajsën tokësore, femra e ka kafshuar frutin e pemës së dijes dhjetë minuta përpara mashkullit dhe që prej atëherë i ka ruajtur ato dhjetë minuta avantazh.

Pse Beethoveni? Njëmbëdhjetë përgjigje nga dirigjenti Kent Nagano

BethovenDirigjenti amerikan Kent Nagano shpjegon për ne se çfarë do të thotë Ludwig van Beethoven sot – dhe si e ka ndikuar ai botën.

Në vitin e 250-të pas lindjes së Ludwig van Beethoven-it, Kent Nagano reflekton për mënyrën se si ndikoi Beethoveni në histori – edhe përtej fushës së ngushtë të muzikës klasike.

1. Jeta koncertore sot do të ishte krejt ndryshe, pa Beethovenin. Sinfonitë dhe koncertet e tij solistike në veçanti kanë ndihmuar në institucionalizimin e gjërave që ne i konsiderojmë si të natyrshme sot: sistemin e orkestrës, ​​seritë e koncerteve, ditët përkujtimore muzikore dhe festivalet.

2. Shprehja e thellë e humanizmit që ngërthen muzika e Beethoven-it pasqyron idealet e iluminizmit: të drejtën për liri dhe drejtësi, për vetëvendosje, individualizmin dhe përparimin njerëzor. Koha e Beethoven-it ishte një kohë trazirash, lufte dhe nacionalizmi, por edhe një kohë në të cilën lindën koncepte të reja të individit, shoqërisë dhe botës. Në këtë kohë të ndryshimeve rrënjësore njerëzit duhet të luftonin për dinjitetin e tyre, për lumturinë e tyre – dhe të merrnin edhe përgjegjësinë për këtë. Për këtë mënyrë të re të menduari, Beethoveni kompozoi muzikën përgjegjëse duke komunikuar në të  idealin e një bote më të mirë, më humane.

3. Beethoveni shkroi muzikë që flet për humanizmin dhe për përvojën njerëzore. Shpesh, p.sh. në një koncert live, mund të dallosh në të tensionin midis individit dhe shoqërisë. Veprat pasqyrojnë edhe vlerat e shoqërisë borgjeze që po shfaqeshin në kohën e Beethoven-it. Këtu bën pjesë vlera e punës, e ideve, e ndjeshmërisë dhe e emocionalitetit. Pra, muzika e Beethovenit ndonjëherë ka edhe përmbajtje politike, të cilat mund të dallohen përmes përkapjes së publikut ndër vite.

Kent Nagano dëgjon tërë gamën e përvojës njerëzore në muzikën e Beethovenit

4. Kompozimet e Beethoven janë të një cilësie të shkëlqyer. Veprat e tij ishin dhe janë një sfidë, si në aspektin e teknikës së interpretimit, ashtu edhe për t’i interpretuar.

5. Beethoven ishte mjeshtër i zhanreve të ndryshme muzikore: muzikë solistike për piano, muzikë dhome, sinfoni, oratorio, opera etj. Ai u përqëndrua në veçantitë e zhanrit përkatës dhe vendosi standarde në to.

6. Ai ndihmoi të krijohej një lloj i ri kompozitori, ai që nuk ndihej i detyruar ndaj kishës ose autoriteteve, por vetëm ndaj zërit të tij të brendshëm. Në përputhje me shoqërinë që po lindte të kohës së tij, ai gjeti forma të reja të shprehjes muzikore. Me Beethovenin erdhi koncepti i detyrimit artistik dhe i vërtetësisë artistike. Kjo rezultoi në një kuptim të ri të muzikës si një formë të artit shoqëror.

Partitura e Ludwig van Beethovenit i Sinfonisë së Nëntë premierë në 1824Partitura e Ludwig van Beethovenit i “Sinfonisë së Nëntë”, premierë në 1824

7. Ky kompozitor u bë figurë udhëheqëse e muzikës së kohës së tij: të gjithë të tjerët duhet të mateshin me të. Humanizmi në muzikën e tij ishte lënda për legjendën, për stilizimin dhe ikonizimin e figurës së Ludwig van Beethoven-it.

8. Ai ndryshoi mënyrën se si e dëgjojnë dhe e kuptojnë njerëzit muzikën. Muzika e tij u përhap me shpejtësi në formën dhe ritualin e koncertit publik – dhe përtej vlerës thjesht  argëtuese ose vlerës së shpërqendrimit, shumë njerëz rizbulonin veten në të. Ajo përmban mesazhin e përvojës jetësore individuale, subjektive të vetëperceptimit ekzistencialist.

9. Në muzikën e Beethovenit dëgjon përparim dhe zhvillim të mëtejshëm. Shpesh ajo duket se flet për të ardhmen ose proceset e ndryshimit. Kemi të bëjmë me një muzikë të guximit dhe optimizmit, gjallërisë dhe energjisë, plotërisë dhe lëvizjes – dhe ajo shkakton në të dëgjuar, një përjetim sensual, shpirtëror. Ndonjëherë në të tingëllojnë edhe shqetësime, dyshime për idenë e përparimit ose për aftësinë e njeriut për t’u zhvilluar në mënyrë cilësore. Mbi të gjitha, vepra e viteve të vona rrezaton ndonjëherë edhe skepticizëm, ose mund ta perceptosh si diçka medituese ose si vetëreflektim.

10. Muzika e Beethovenit të shtyn përpara, ajo vazhdon, shpërthen kufijtë e së dhënës, të të paracaktuarës ose të asaj që tashmë ekziston. Ajo vë në dyshim rëndësinë e së transmetuarës dhe nënkupton idenë e përparimit përmes iluminizmit.

11. Muzika e Beethovenit është universale. Ajo komunikon jo vetëm me një pjesë të zgjedhur të shoqërisë, por dëshiron të arrijë tek të gjithë. Arti i tij i përjetshëm është i vendosur përtej kufijve të të gjitha tendencave të modave. Ai pasqyron të vërteta të caktuara – dhe njerëzit kanë nevojë për këtë të vërtetë.

Kent Nagano është pjesë integrale e jetës muzikore në Gjermani prej dekadash. Nga viti 2000 deri në vitin 2006 ai ishte dirigjenti kryesor i Orkestrës Sinfonike Gjermane Berlin (DSO) dhe nga 2006 deri 2013 Drejtor i Përgjithshëm i Muzikës i Operës Shtetërore të Bavarisë në Mynih. Që nga viti 2015 ai është Drejtor i Përgjithshëm i Muzikës në Operën Shtetërore të Hamburgut.

Maestroja amerikan është edhe një komunikues pasionant muzikor dhe e shpjegon muzikën klasike në libra, transmetime dhe dokumentare. Në librin e tij “Prisni mrekulli!” ai shpjegon se sa e rëndësishme është muzika klasike në jetën moderne dhe se si mund të ofrojë ajo mbështetje dhe orientim të nevojshëm në një epokë të kompleksitetit të pashembullt.

dw

Ndershmëria

Warren Buffett

“Ndershmëria është një dhuratë e çmuar. Mos e prit nga njerëz të pavlerë “

Warren Buffett

Asgjë nuk kemi humbur derisa të na mbetet nderi. “

Voltaire

Meqenëse ekzistojnë oratorë memeca, humorista të trishtuar, berberë tullacë, mund të ekzistojnë edhe politikanë të ndershëm. “

Dario Fo

Saktësia është motra binjake e ndershmërisë. “

Nathaniel Hawthorne

Nuk mund të jetë kurrë e vogël dhurata që jepet me dashuri. “

Franz Kafka

 

GJUHA SHQYPE

gjuha shqipe

Porsi kanga e zogut t’verës,
qi vallzon n’blerim të prillit;
porsi i ambli flladi i erës,
qi lmon gjit e drandofillit;
porsi vala e bregut t’detit,
porsi gjâma e rrfès zhgjetare,
porsi ushtima e nji tërmetit,
ngjashtu â’ gjuha e jonë shqyptare.

Ah! po; â’ e ambël fjala e sajë,
porsi gjumi m’nji kërthi,
porsi drita plot uzdajë,
porsi gazi i pamashtri;
edhè ndihet tue kumbue;
porsi fleta e Kerubinit,
ka’i bien qiellvet tue flutrue
n’t’zjarrtat valle t’amëshimit.

Pra, mallkue njai bir Shqyptari,
qi këtë gjuhë të Perëndis’,
trashigim, që na la i Pari,
trashigim s’ia len ai fmis;
edhe atij iu thaftë, po, goja,
që përbuzë këtë gjuhë hyjnore;
qi n’gjuhë t’huej, kur s’asht nevoja,
flet e t’veten e lèn mbas dore.

Në gjuhë shqype nanat tona
qi prej djepit na kanë thânun,
se asht një Zot, qi do ta dona;
njatë, qi jetën na ka dhânun;
edhe shqyp na thanë se Zoti
për shqyptarë Shqypninë e fali,
se sa t’enden stina e moti,
do ta gzojn kta djalë mbas djali.

Shqyp na vete, po pik’ mâ para,
n’agim t’jetës kur kemi shkue,
tue ndjekë flutra nëpër ara,
shqyp mâ s’pari kemi kndue:
kemi kndue, po armët besnike,
qi flakue kanë n’dorë t’shqyptarëvet,
kah kanë dekë kta për dhè të’t’Parvet.

Në këtë gjuhë edhe njai Leka,
qi’i rruzllim mbretnin s’i a, xûni,
në këtë gjuhë edhe Kastriota
u pat folë njatyne ushtrive,
qi sa t’drisë e diellit rrota,
kanë me kênë ndera e trimnive.

Pra, shqyptarë çdo fès qi t’jini,
gegë e toskë, malci e qyteta,
gjuhën t’uej kurr mos ta lini,
mos ta lini sa t’jetë jeta,
por për tê gjithmonë punoni;
pse, sa t’mbani gjuhën t’uej,
fisi juej, vendi e zakoni
kanë me u mbajtë larg kambës s’huej,

Nper gjuhë shqype bota mbarë
ka me ju njohtë se ç’fis ju kini,
ka me ju njohtë për shqyptarë;
trimi n’za, sikurse jini.
Prandaj, pra, n’e doni fisin,
mali, bregu edhe Malcija
prej njaj goje sod t’brohrisim:
Me gjuhë t’veten rrnoftë Shqypnia!

Gjergj Fishta